Miasto Paczków ulokowano w 1254 r. na prawie flamandzkim. Jego założycielem był biskup wrocławski Tomasz I, który chciał, aby Paczków bronił południowo-zachodniej granicy biskupiego księstwa nysko-otmuchowskiego. Pod koniec XIII w. wybudowano zamek obronny.

Od 1327 r. Paczków znajdował się pod zwierzchnictwem Czech i dzielił losy polityczne Śląska. W połowie XIV w. miasto obwiedziono podwójnymi murami obronnymi. W 1428 r. poważnie zniszczyli je czescy husyci. Od 1526 r. zwierzchność nad księstwem nysko-otmuchowskim przejęli Habsburgowie. Podczas wojny trzydziestoletniej (1618–1648) zarówno wojska szwedzkie, jak i cesarskie plądrowały miasto — po tych wydarzeniach w 1648 r. w mieście pozostało zaledwie 100 osób.

Od 1742 r. miasto znalazło się z większością księstwa nyskiego w granicach Prus. W 1810 r. zbankrutowane władze pruskie poszukujące szybkich dochódów przejęły na skarb państwa Paczków i inne dobra biskupie od Kościoła. W 1874 r. uruchomiono linię kolejową, tzw. magistralę podsudecką, łączącą miasto z Nysą i Kamieńcem Ząbkowickim, co pobudziło rozwój lokalnej gospodarki.

W maju 1945 r. Paczków zajęły wojska sowieckie. Podczas walk zniszczono 15% zabudowy. W wyniku postanowień jałtańsko-poczdamskich miasto zostało przyłączone do Polski. W miejsce wysiedlonych Niemców napłynęli osadnicy polscy i przesiedleńcy z Kresów Wschodnich. W 1950 r. Paczków włączono w granice województwa opolskiego. Po odbudowie, dzięki swoim średniowiecznym fortyfikacjom, miasto stało się ważnym ośrodkiem turystycznym. Znalazł się tu jeden z krańców bardzo popularnego głównego szlaku sudeckiego (czerwonego). Od 1999 r. miasto przynależy do powiatu nyskiego województwa opolskiego.

Bibliografia

  • Steinborn B., Otmuchów. Paczków, Wrocław 1982.
Drukuj