Wiadomo, że Skorogoszcz posiadała przywilej de non tolerandis Judaeis, nadany przez króla Czech Władysława[1.1]. Osadnictwo żydowskie zaczęło się dopiero po wydaniu edyktu emancypacyjnego (1812), w okresie, gdy Śląsk należał już od kilkudziesięciu lat do Prus. Pierwsi Żydzi osiedlili się tu zapewne właśnie w 1812 roku[1.2].

W 1830 r. w mieście żyło 16 Żydów, którzy stanowili 3% ogółu mieszkańców. W 1845 r. było ich 14[1.3]. Była to niewątpliwie jedna z najmniejszych społeczności na Śląsku.

W 1850 r. parlament pruski przyjął nową konstytucję, która ostatecznie potwierdzała nadanie Żydom praw obywatelskich. Zmiana ta zachęciła licznych śląskich Żydów do przenoszenia się do lepiej rozwiniętych miast w zachodnich Niemczech. Właśnie z tego powodu emigracji, w 1861 r. w Skorogoszczy pozostawało 7 Żydów, a w 1925 r. było ich już tylko dwóch. Wzmianek o tej małej wspólnocie nie zawierają ani The Encyclopedia of Jewish Life before and during the Holocaust, ani Aus der Geschichte jüdischer Gemeinden im deutschen Sprachraum.

Nota bibliograficzna

  • Knie J.G., Alphabetisch statistisch, topographische Uebersicht der Dorfer, Flecken, Stadte und anderes Orte der Konigl. Preuß. Provinz Schlesien, mit Einschluß des ganzen jetzt zur Provinz gehörenden Markgrafthums Ober-Lausitz, und der Grafschaft Glatz, Breslau 1845.
  • Walerjański D., Z dziejów Żydów na Górnym Śląsku do 1812 roku, „Orbis Interior. Pismo Muzealno-Humanistyczne” 2005, t. 5.
  • Zięba D., Skorogoszcz – zarys dziejów, Opole 1998.

 

Drukuj
Przypisy
  • [1.1] Walerjański D., Z dziejów Żydów na Górnym Śląsku do 1812 roku, „Orbis Interior. Pismo Muzealno-Humanistyczne” 2005, t. 5.
  • [1.2] Zięba D., Skorogoszcz – zarys dziejów, Opole 1998, s. 64.
  • [1.3] Knie J.G., Alphabetisch statistisch, topographische Uebersicht der Dorfer, Flecken, Stadte und anderes Orte der Konigl. Preuß. Provinz Schlesien, mit Einschluß des ganzen jetzt zur Provinz gehörenden Markgrafthums Ober-Lausitz, und der Grafschaft Glatz, Breslau 1845, s. 921.