Cmentarz żydowski w Uchaniach został założony w pierwszej połowie XIX wieku. Położony jest na wzniesieniu obok cmentarza rzymskokatolickiego i prowizorycznego boiska, przy ul. Podgórze. Ma powierzchnię 0,6 ha. Ostatni znany pochówek odbył się w 1943 roku[1.1].

Został całkowicie zdewastowany przez Niemców w okresie okupacji podczas II wojny światowej. Macewy zostały rozrzucone po okolicznych polach albo użyte do budowy chodników. W 1942 r. były już tylko nieliczne nagrobki.

W maju 1942 r., w święto Szawuot, Gestapo zamordowało na cmentarzu 44 Żydów z Uchań i Horodła; ofiary pogrzebano na terenie cmentarza. W październiku 1942 r. Niemcy zabili tutaj dwie rodziny żydowskie.

Ok. 1960 r. teren ogrodzono drucianą siatką, jednak na jego części powstało boisko. Po 2005 r. na cmentarz zaczęły trafiać macewy znalezione na terenie Uchań. Ustawiono je pionowo. Dziś jest tu co najmniej 5 doskonale zachowanych macew. Nagrobki posiadają zdobienia i inskrypcje w języku hebrajskim. Najstarszy należy do Elki córki Chaima (zm. 04.02.1890).

Drukuj
Przypisy
  • [1.1] Burchard P., Pamiątki i zabytki kultury żydowskiej w Polsce, Warszawa 1990, s. 178.