Nowy cmentarz żydowski w Wysokiem Mazowieckiem zlokalizowany jest przy ul. Żwirki i Wigury. W wyniku zniszczeń z lat drugiej wojny światowej oraz okresu po wyzwoleniu, do dziś na powierzchni 0,6 ha zachowało się około 60 nagrobków, w większości wykonanych z polnych kamieni granitowych. Najstarsza zidentyfikowana macewa pochodzi z 1860 r. i upamiętnia Tojwe syna Dowa.

W latach 2006 i 2007 r. dzięki staraniom Michaela Traisona, Fundacji Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego oraz uczniom i nauczycielom miejscowej szkoły, na cmentarzu wykonano prace restauracyjne. Grupa młodych ludzi związanych z Żydowską Organizacją Młodzieżową sporządziła inwentaryzację zachowanych nagrobków. Wzniesiono także bramęm na której umieszczono tablicę z napisem o treści: Żydzi osiedlili się w Wysokiem Mazowieckiem w XVII wieku. Od drugiej połowy XIX wieku ludność żydowska stanowiła większość mieszkańców miasta, przyczyniając się do jego rozwoju gospodarczego i kulturalnego. W okresie okupacji niemieckiej, w sierpniu 1941 roku, Żydzi z Wysokiego Mazowieckiego zostali zmuszeni do osiedlenia się w getcie. 2 listopada 1942 roku getto zostało zlikwidowane; 2000 jego żydowskich mieszkańców wywieziono do obozu pracy w Zambrowie a po jego likwidacji w styczniu 1943 roku - do Auschwitz. Pamięci żydowskich mieszkańców Wysokiego Mazowieckiego, zamordowanych w czasie Zagłady przez niemieckich nazistów i ich pomocników.

Spis macew z cmentarza żydowskiego w Wysokiem Mazowieckiem jest dostępny na stronie Fundacji Dokumentacji Cmentarzy Żydowskich: http://cemetery.jewish.org.pl/list/c_29 [dostęp: 19.01.2015].

Drukuj