Historia wsi Zawoja sięga drugiej połowy XVI w., kiedy to była częścią wsi Skawica i nosiła nazwę Skawica Górna. Pierwsze wzmianki historyczne pochodzą z 1646 r.oku Należała do starostwa lanckorońskiego. W 1757 r. powstała filia parafii w Makowie Podhalańskim, która w 1835 r. uzyskała samodzielność.

W 1772 r. Zawoja znalazła się w zaborze austriackim. W 1836 r. nastąpił podział Skawicy, uznanej za nazbyt rozległą pod względem administracyjnym. Nazwa „Zawoja” była zapewne pierwotnie nazwą odpowiedniej części wsi[1.1]. W 1847 r. całą okolicę dotknął głód, po którym wybuchła epidemia cholery i tyfusu.

W drugiej połowie XIX w. w Zawoi powstał ośrodek produkcji żelaza, wspomagający hutę w Makowie Podhalańskim. W 1895 r. miała szkołę, urząd pocztowy, i przede wszystkim – ogromną liczbę mieszkańców, blisko 5 tys., przewyższającą niejedno miasto[1.1.1].

Po I wojnie światowej, w 1918 r. Zawoja powróciła do Polski. W 1928 r. postanowiono przekształcić wioskę w miejscowość letniskową, choć sławą miejsca rekreacji cieszyła się już pod koniec XIX w., zwłaszcza w Krakowie. Wybudowano wówczas wiele pensjonatów i restauracji.

W dniu 2 kwietnia 1969 r. w pobliżu Zawoi (na północnym stoku Pilicy) rozbił się polski samolot pasażerski An-24. W katastrofie zginęły 53 osoby. W 2009 r. w miejscu katastrofy wystawiono pomnik.

Nota bibliograficzna

  • Harasimczyk J. H., Gmina Zawoja, Krosno 2003.

  • Zawoja, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV, red. B. Chlebowski, Warszawa 1893, s. 500.
Drukuj
Przypisy
  • [1.1] Zawoja, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV, red. B. Chlebowski, Warszawa 1893, s. 500.
  • [1.1.1] Zawoja, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV, red. B. Chlebowski, Warszawa 1893, s. 500.