Bojkot antyżydowski w Niemczech (1.04.1933)

Bojkot antyżydowski w Niemczech (1.04.1933) – w wyborach w 1932 r. Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei – NSDAP) odniosła spektakularny sukces i jako największa partia polityczna weszła do Reichstagu. 30 stycznia 1933 r. prezydent Rzeszy Paul von Hindenburg desygnował Adolfa Hitlera na kanclerza Rzeszy, reprezentującego większość parlamentarną złożoną z NSDAP i DNVP (Narodowoniemiecka Partia Ludowa). W tym samym dniu kierownictwo partyjne NSDAP przygotowało pierwszą ogólnoniemiecką akcję antyżydowską – tzw. bojkot antyżydowski, którego przeprowadzenie powierzono Juliusowi Streicherowi. Celem akcji było oddzielenie specjalnymi oznaczeniami sklepów żydowskich od tzw. aryjskich. Bojkot uderzał również w żydowskich lekarzy i adwokatów.

W sobotę 1 kwietnia 1933 r. przed żydowskimi instytucjami ustawiono posterunki umundurowanych funkcjonariuszy bojówek SA (Die Sturmabteilungen der NSDAP – Oddziały Szturmowe NSDAP). Ich obecność odstraszała klientów korzystających z usług żydowskich sklepikarzy, adwokatów i lekarzy. W poniedziałek 3 kwietnia 1933 r. kierownictwo partyjne NSDAP ustąpiło pod międzynarodowymi naciskami i wstrzymało bojkot. Akcję oznaczania żydowskich sklepów, zaplanowaną na 5 kwietnia, odwołano, a lokalne bojówki SA poinformowano o przełożeniu akcji na później.

Na podstawie: R. Kaczmarek, Narastanie antysemityzmu w prasie gliwickiej 1933–1939, [w:] Żydzi gliwiccy, red. B. Kubit, Gliwice 2006.

Adam Marczewski

Drukuj
In order to properly print this page, please use dedicated print button.