Chasydzi z Kozienic

Chasydzi z Kozienic (jid. Koznicer chasidim) – grupa chasydzka, którą założył Israel Ben Szabtaj Hepstein (Hapsztejn, Hofstein, 1733–1814), zwany Magidem (hebr., Kaznodzieja) z Kozienic, kaznodzieja i cadyk, jeden z głównych przywódców chasydyzmu.

Był uczniem Dowa Bera z Międzyrzecza, Elimelecha z Leżajska i Lewiego Icchaka z Berdyczowa. W młodym wieku został mełamedem w chederze w Przysusze. Według legendy na łożu śmierci Elimelech z Leżajska dotknął jego serca, obdarzając go w ten sposób wielką dobrocią i wrażliwością.

Około 1765 r. Hepstein osiadł w Kozienicach. Prowadził ascetyczne życie, znany był także z działalności charytatywnej. Ceniony talmudysta i kabalista, autor opublikowanego pośmiertnie dzieła Awodat Israel (hebr., Praca Izraela; 1848). Jego nauki cechowała przejrzystość i klarowność, mimo licznych odniesień kabalistycznych. Hepstein miał ogromny wpływ na słuchaczy, zyskał wielu zwolenników ze względu na ekstatyczny sposób prowadzenia modłów. Uchodził także za cudotwórcę i uzdrowiciela, zwłaszcza kobiet cierpiących na bezpłodność.

Według niego podstawowymi zadaniami cadyka były duchowe przewodnictwo i pomoc wiernym w zbliżeniu się do Stwórcy. Krytykowany przez rabinów przeciwnych chasydyzmowi, usiłował uzyskać od władz carskich zakaz publikacji druków antychasydzkich. Angażował się w życie polityczne, m.in. należał do delegacji zabiegającej u władz Księstwa Warszawskiego o obniżenie podatków żydowskich. Znany jako bibliofil oraz posiadacz kolekcji starodruków i rękopisów. Sukcesję po nim przejął jego syn Mosze Eljachim Bria (1757–1828), który uważał, że cadyk powinien żyć jak najbliżej swoich wiernych i starać się podnieść poziom ich życia duchowego. Jego następcami byli kolejno: Eleazar (1806–1862), Jehiel Jaakow (zm. 1866), Jerachmiel Mosze (1860–1909), Aron Jehiel (1889–1942), który opuścił Kozienice i rezydował w Łodzi, Warszawie i Otwocku. Zmarł na tyfus w getcie warszawskim.

Hanna Węgrzynek

Tekst pochodzi z portalu Diapozytyw, należącego wcześniej do Instytutu Adama Mickiewicza. Tekst pochodzi z książki „Historia i kultura Żydów polskich. Słownik” autorstwa Aliny Całej, Hanny Węgrzynek i Gabrieli Zalewskiej, wydanej przez WSiP.

Drukuj
In order to properly print this page, please use dedicated print button.