Nazistowski okultyzm

nazistowski okultyzm – ogólna nazwa doktryny głoszącej duchową i naturalną wyższość Aryjczyków nad innymi rasami, rozwijanej zwł. w Niemczech 1919-45. Za Aryjczyków propagatorzy n.o. uznawali przedstawicieli ludów germańskich o określonych cechach fiz. (długogłowość, wysoki wzrost, jasna pigmentacja) i nie posiadających żyd. przodków. W n.o. nastąpiło połączenie nauki H. Bławatskiej na temat 7 ras podstawowych oraz niektórych elementów niem. neopogaństwa powiązanego z antysemityzmem (nar. okultyzm), zwł. nauk G. von Lista oraz G. Lanza von Liebenfelsa (1874-1954), założyciela Zakonu Nowych Templariuszy (1894) i twórcy mistycznej koncepcji rasy nordyckiej. W 1912 powstał Zakon Germański, którego członkowie przechodzili przez rytuał inicjacyjny pełen odniesień do oper R. Wagnera; miał on symbolicznie oddzielić Aryjczyków od „niższych rasowo elementów”. Po rozpadzie Zakonu część jego członków pod przywództwem R. von Sebottendorffa utworzyła Stow. Thule (1918), które w znacznym stopniu uczestniczyło w procesie formowania Partii Niem. Robotników (DAP), później przekształconej w NSDAP. Po dojściu nazistów do władzy Stowarzyszenie zostało zdelegalizowane (1934), jednak propagowaną przez nie „religię krwi” rozwijał A. Rosenberg, jeden z ideologów NSDAP. Rosenberg występował przeciwko masonerii i okultyzmowi, uznając je za narzędzie syjonistów; równocześnie   nawiązując do Mistrza Eckharta   stworzył koncepcję rasy aryjskiej jako „myśli Boga”, która w wyniku spisku Żydów uległa zanieczyszczeniu. W związku z tym celem n.o. było oczyszczenie Aryjczyków i zapewnienie ich dominacji poprzez higienę rasową, eugenikę, wojnę oraz rytuały umacniające wspólnotę. A. Hitler nie był zwolennikiem n.o., lecz niektóre jego elementy wykorzystywał instrumentalnie. Uważał, podobnie jak Bławatska, że Aryjczycy stopniowo oddzielą się od pozostałych ras i przekształcą się w nowy doskonały gatunek ludzi (współcześnie koncepcję tę rozwijają ideolodzy Magii Zachodu). Najbardziej prominentnym przedstawicielem n.o. w III Rzeszy był H. Himmler, dowódca SS, który wprowadził wiele elementów symboliki okultystycznej i neopogańskiej do oficjalnych świąt nazistowskich, m.in. do rytuału przyjęcia 14-letnich dzieci do Hitler Jugend w ostatnią niedzielę marca oraz do święta przesilenia letniego, podczas którego oficerowie SS zawierali małżeństwa. Po 1937 na stadionie olimpijskim zapalany był znicz symbolizujący zwycięstwo Aryjczyków nad niższymi rasami oraz oczyszczenie świata.

F.X. King, Szatan i swastyka, Poznań 1996.
J.-M. Angebert, The Occult and the Third Reich, New York 1974.
J.H. Brennan, The Occult Reich, New York 1974.
N. Goodrick-Clarke, The Occult Roots of Nazism, Wellingborough 1985.

Arkadiusz Sołtysiak

© Treść hasła pochodzi z serwisów wiedzowych PWN; zobacz sam: Encyklopedia PWN, Słowniki języka polskiego i Słowniki obcojęzyczne.

Drukuj
In order to properly print this page, please use dedicated print button.