Autonomiczną młodzieżową przybudówką Organizacji Syjonistycznej w Błaszkach była organizacja Ha-Szomer ha-Cair (Młody Skaut). Zrzeszała głównie młodzież uczącą się. Siłą przyciągającą młodych Żydów był skautowski charakter organizacji – przede wszystkim mundur. Swą działalność w Błaszkach Ha-Szomer ha-Cair rozpoczęło w 1928 roku. Do grona założycieli należeli: Hersz Lejzer Gerszt, Mosze Naparstek, Mordka Berkowicz, Jakób Lud, Mosze Dawid Draut, Szlomo Chaim Kołton, Abram Taube, Mojżesz Błaszkowski, Mojsze Sztarc i Jakób Mojse Brombart[1.1]. W celu przeprowadzenia kontroli prawidłowości tworzenia się nowej komórki wizytę w Błaszkach złożyła delegacja Ha-Szomer ha-Cair z Kalisza. W czasie wizytacji kaliscy działacze uświadamiali młody Żydów czytając im historię narodu żydowskiego, opowiadali o Palestynie – ojczyźnie Żydów. Organizowane były także kolonie letnie w okolicach Kalisza, na których spotykali się młodzi skauci z Błaszek, Kalisza, Sieradza i Poznania. W 1933 r. organizatorem takich kolonii był Boruch Kolski.[1.2] Organizacja za cel stawiała sobie: wychowanie młodzieży żydowskiej moralnie i fizycznie według zasad etyki, krzewienie języka hebrajskiego, polskiego, historii i literatury żydowskiej i polskiej oraz propagowanie pracy. Siedziba organizacji, która w 1929 roku liczyła 79 członków, mieściła się przy Głównym Rynku 4. Członkowie Ha-Szomer ha-Cair brali aktywny udział w wycieczkach organizowanych przez ugrupowania syjonistyczne, organizowali akademie palestyńskie, urządzali zbiórki na rzecz funduszy syjonistycznych, w czasie których odziani w mundury skautowskie sprzedawali znaczki syjonistyczne. W 1933 r. zarząd organizacji tworzyli: Mojsje Błaszkowski – przewodniczący, Zajf Rochman – zastępca, Mojsje Sarna – sekretarz, Hersz Lejzer Gerszt – skarbnik. Organizacja liczyła wtedy 30 członków, którzy podzieleni byli na trzy drużyny. Do pierwszej drużyny - „Ma Ka Gim” (tam się osiedlił) należało 6 osób, do drugiej - „El-Al” (w górę) – 8 osób, do trzeciej „Bej Alfa” (pierwszy dom) – 16. W 1935 zmienił się skład zarządu, należeli do niego: Rockma Zajf, Mojsje Sarna, Lea Bilewska, Hersz Lejzer Gerszt[1.3]. Ponowna reorganizacja zarządu nastąpiła w 1938 roku. Jego członkami wybrano następujących działaczy: Hersza Lejzera Gerszta jako przewodniczącego, Hindę Heberg jako sekretarz, Chanona Kempińskiego jako skarbnika oraz Fiszela Talmana[1.1.3]. W roku tym organizacja liczyła jedynie 23 członków. Przyczyną zmniejszenia się liczby członków była emigracja Żydów do Palestyny oraz podejmowanie nauki w większych ośrodkach miejskich - zamożniejsze błaszkowskie rodziny wysyłały dzieci do Kalisza.

Drukuj
Przypisy
  • [1.1] Marcinkowska H., Miasteczko w kolorze niebieskim. Żydzi z Błaszek, Błaszki 2001, s. 65
  • [1.2] Marcinkowska H., Miasteczko w kolorze niebieskim. Żydzi z Błaszek, Błaszki 2001, s. 66
  • [1.3] Marcinkowska H., Miasteczko w kolorze niebieskim. Żydzi z Błaszek, Błaszki 2001, s. 67
  • [1.1.3] Marcinkowska H., Miasteczko w kolorze niebieskim. Żydzi z Błaszek, Błaszki 2001, s. 67