W małym miasteczku zjawia się Gecl - Błazen purymowy. Nie może nigdzie znaleźć pracy, aż w końcu zatrudnia go biedny szewc Nuchim. Gecl zakochuje się w jego córce Esterze, lecz ta traci głowę dla wędrownego cyrkowca, który z liczną trupą zawitał do miasteczka. Mimo zakazu ojca spotyka się z nim. Po kilku dniach cyrk odjeżdża... Szewc Nuchim otrzymuje niespodziewanie spadek i z dnia na dzień staje się bogaczem. Postanawia Esterę dobrze wydać za mąż. W czasie radosnego, barwnego święta Purym Gecl w przebraniu króla wywołuje skandal, oskarżając i wyśmiewając bogaczy, w tym także narzeczonego Estery. Gecl zostaje wypędzony z miasteczka, ale Estera, której zaimponowała jego odwaga, ucieka razem z nim. Docierają do Krakowa, gdzie Gecl bezskutecznie usiłuje znaleźć jakąkolwiek pracę. Estera śpiewa na scenie i odnosi wielki sukces. Gecl wraca do miasteczka, ale nie chce zdradzić miejsca pobytu dziewczyny. Po pewnym czasie przyjeżdżają tu znowu cyrkowcy. Jest wśród nich i Estera, która przedstawia swego ukochanego jako męża. Rodzice zgadzają się na ich małżeństwo.

Błazen purymowy należy do nurtu filmów muzycznych, eksponujących autentyczny folklor, śpiew i taniec. Przedstawia codzienność żydowskiej familii, w której smutki przeplatały się z radościami, małe dramaty kończyły się wielkimi niespodziankami losu, a wszystko poddane było odwiecznemu, tradycyjnemu rytmowi religijnych nakazów i obrzędów. Dzisiaj odczytujemy ten film jako zapis dawno umarłego świata z jego niepowtarzalnym urokiem i poezją, z jego specyficznie żydowskim uśmiechem przez łzy.

Drukuj