W ślad za spisem Szkoły Rzeczypospolitej Polskiej w roku szkolnym 1930/1931 (Warszawa 1933) można stwierdzić, że najliczniejszym w Warszawie typem szkoły były szkoły niższe ogólnokształcące. Co warte podkreślenia, w grupie tej znajdowały się zarówno szkoły powszechne, jak i żydowskie szkoły religijne. 

Szkoły powszechne na porozbiorowych ziemiach polskich tworzyły najniższy szczebel. Najmniejsze z nich – występujące przede wszystkim w odludnych wsiach – posiadały tylko jedną izbę lekcyjną wspólną dla wszystkich dzieci niezależnie od wieku. W miastach pojawiały się struktury bardziej złożone, np. dwu- i czterooddziałowe, natomiast pełny program nauczania realizowano w szkołach siedmiooddziałowych. Pomimo, że w Warszawie szkolnictwo tego typu było bardziej rozwinięte, uderzającym zjawiskiem była „komasacja” wielu szkół powszechnych pod jednym adresem. Np. w nieistniejącym już gmachu szkolnym na Pradze, przy ul. Szerokiej 17, mieściły się jednocześnie aż cztery szkoły powszechne: nr 49, 51, 68 i 91. Mogło to wynikać w pewnym stopniu z utrzymującego się podziału na szkoły męskie i żeńskie.

Specyficznie żydowską instytucją niższego szczebla były placówki oznaczone w spisie Szkoły Rzeczypospolitej Polskiej w roku szkolnym 1930/1931 jako „ż. rel.” (żydowskie religijne). Zapewne można je w wielu przypadkach utożsamiać z chederami, czyli prywatnymi lub społecznymi szkołami religijnymi, prowadzącymi – siłami nauczycieli zwanych mełamedami – nauczanie na poziomie elementarnym, przygotowujące w zakresie oświaty religijnej do nauki w jesziwie oraz do nauki zawodu.

Były też talmud-tory, czyli religijne szkoły elementarne, przeznaczone dla dzieci, których nie stać było na opłacenie nauki u mełamedów (przede wszystkim najuboższe i sieroty). Obecne w Warszawie od połowy XIX w., talmud-tory miały pierwotnie formę bezpłatnych chederów, z identycznym programem nauczania i metodyką, różniąc się od innych placówek tego typu jedynie faktem opłacania mełameda przez gminę czy organizację społeczną. Z czasem jednak, jako poddane kontroli gmin, w których mieszały się nurty oświeceniowe, emancypacyjne, asymilacje i narodowe, wzbogaciły swój program o przedmioty tzw. świeckie (kaligrafię i czytanie po hebrajsku, rachunki, od 1858 r. pisanie i czytanie po polsku, od 1912 r. także jidysz). W przeciwieństwie do chederów w talmud-torach postępował proces modernizacji metodyki nauczania (m.in. szerokie i widne sale lekcyjne, wakacje letnie, kolonie).

Aktywnym animatorem warszawskiego niższego szkolnictwa ogólnokształcącego była stołeczna gmina żydowska. Jak wynika z jej sprawozdania, w 1921 r. posiadała 9 placówek typu talmud-tora (zwanych oficjalnie szkołami początkowymi), kształcąc siłami 54 nauczycieli ok. 2 tys. dzieci. Proporcje godzinowe nauczania religijnego do ogólnego wynosiły 29:15 w każdej klasie. Nauczanie religijne, zwane także „naukami judaistycznymi” obejmowało: język hebrajski z gramatyką, jidysz, Biblię, historię Żydów, Misznę, normy religijne. W roku szkolnym 1925/1926 było 10 gminnych szkół religijnych o 31 oddziałach, w których pobierało naukę 1262 dzieci. W tym okresie rozszerzono program przedmiotów świeckich o rysunki, śpiew i gimnastykę. W 1930 r. gmina posiadała następujące szkoły ogólnokształcące niższe: Czerniakowska 105 (I), Czerniakowska 105 (II), Dzielna 20, Elbląska 21 (I), Elbląska 21 (II), Jagiellońska 28, Nowolipki 68, Szczęśliwa 6, Śliska 28 (I), Śliska 28 (II), Świętojerska 34, oraz jedną szkołę specjalną przy ul. Śliskiej 28. Zatrudniano 102 nauczycieli, było łącznie 60 klas z 2167 uczniami i uczennicami. Generalnie, rozwój szkół gminnych zmierzał do przekształcenia ich w szkoły siedmiooddziałowe, głównie poprzez stopniowe otwieranie klas wyższych. W szkolnictwie niższego stopnia wykazywały się też liczne organizacje społeczne: Bet Jaakow (żeńska ortodoksyjna organizacja szkolna, od 1935 r. posiadała w Warszawie jedyne w Polsce ogólnokształcące gimnazjum handlowe), Chorew (ortodoksyjna), CISZO (jidyszystyczna), Szuł-Kułt (jidyszystyczno-hebrajska), Tarbut (syjonistyczna) i inne.  

Drugi stopień w oświacie stanowiły szkoły wyższe ogólnokształcące. W tej roli w latach dwudziestych występowały wszystkim gimnazja, w zasadniczej formie – ośmiooddziałowe, do których uczęszczali uczniowie w wieku od 10 do 18 lat. Wejście w życie ustawy z 11 marca 1932 r. spowodowało uformowanie się na tym szczeblu nowej struktury systemu oświaty, z gimnazjum czteroklasowym oraz dwuletnim liceum ogólnokształcącym, dostępnym po ukończeniu 12 roku życia oraz programu sześciu klas szkoły powszechnej. Stąd szkoły, które zniknęły przed 1932 r. mają w nazwie tylko „gimnazjum”, a istniejące przed 1939 r. – „gimnazjum i liceum”. Na zaprezentowany model nakładała się jeszcze struktura własnościowa. Wiele placówek oświatowych miało charakter prywatny czy społeczny, a uznanie ich ukończenia przez system oświatowy zależało od spełnienia wielu warunków. Dlatego przy charakterystyce prywatnych szkół ogólnokształcących wyższych mamy wielokrotnie do czynienia z nabywaniem i utratą statusu „gimnazjum na prawach gimnazjum państwowego”, „na prawach z zastrzeżeniem” itp.

Omówienia wymaga przyjęte kryterium „żydowskości” danej placówki. Z pewnością jest ono nieostre i zróżnicowane w zależności od typu szkoły, oddaje też poniekąd bardzo płynne miejscami granice pomiędzy aktywnością grupy Żydów polskich a aktywnością całego społeczeństwa.

Za żydowskie gimnazja i licea uznano przede wszystkim te instytucje, w których personel, wyszczególniony w Spisie nauczycieli szkół wyższych, średnich, zawodowych, seminariów nauczycielskich oraz wykaz zakładów naukowych (Warszawa – Lwów 1926) deklarował w przeważającej mierze wyznanie mojżeszowe albo wykładano nauki judaistyczne (z reguły są to te same szkoły). Pojawia się oczywiście pytanie, co zrobić ze szkołami „mieszanymi”, ale okazuje się, że w rzeczonym spisie takich placówek jest bardzo mało, a niemal wszystkie instytucje można podzielić na te z personelem chrześcijańskim, oraz takie, w których dominuje wśród nauczycieli deklarowane wyznanie mojżeszowe. Dochodzą tu także ex definitione wszelkie instytucje, które podkreślały swoją żydowskość poprzez nazwy własne, typu Laor, Chawaceles, Mizrachi itp.

Jeśli chodzi o szkolnictwo niższe ogólnokształcące, którego listę oparto przede wszystkim na informatorze Szkoły w Rzeczypospolitej Polskiej w roku szkolnym 1930/1931 (Warszawa 1933), liczna grupa szkół deklarujących się jako „ż. rel.” (żydowskie religijne) nie może budzić wątpliwości. Wielkie trudności na tym samym szczeblu sprawiają za to szkoły powszechne. Za żydowskie uznano tutaj te, które deklarowały język nauczania jidysz lub hebrajski (najczęściej obok polskiego), a także te, które deklarowały wśród przedmiotów nauczanych jidysz lub hebrajski. Z pewnością kryterium to – choć jedyne do zastosowania bez zagłębiania się w archiwa (o ile istnieją) – jest w tym przypadku zawodne, a wymykają się mu się przede wszystkim szkoły powszechne, w Warszawie istniejące w tzw. dzielnicy północnej, ale nie deklarujące języków żydowskich wśród języków nauczania i nauczanych. Taka sytuacja występuje np. przy Pawiej 19, gdzie mamy koedukacyjną szkołę powszechną z wykładowym polskim. Szkoła ta, sąsiadująca ze wszystkich stron z żydowskimi instytucjami religijnymi (Pawia 5, Pawia 12, Pawia 32, Pawia 51), położona na terenie, na którym Żydzi stanowili 90,5% ludności (okręg Muranów, stan na 01.01.1938) – musiała służyć Żydówkom i Żydom; ale brak na to, przy przyjętym kryterium, bezpośredniego dowodu. Analogiczna sytuacja występuje a propos szkół nr 87 i 100 przy Nowolipiu 80, nr 71 przy Niskiej 7, nr 9 i 18 przy Nowolipkach 29 i 40, przy Krochmalnej 48 oraz w innych lokalizacjach. Być może można posiłkować się tu rejonizacją, ale przekracza to możliwości autora niniejszego spisu.

Warto podkreślić, że działalność niektórych z wymienionych instytucji nie zakończyła się z nadejściem okupacji niemieckiej we wrześniu 1939 roku. Gimnazja i licea z reguły kontynuowały działalność w formie tajnych kompletów, działających na obszarze getta warszawskiego. Ostatni egzamin maturalny w liceum Spójnia odbył się na początku lipca 1942 roku. Abiturienci zostali niebawem ofiarami wielkiej wywózki warszawskich Żydów do niemieckiego nazistowskiego obozu zagłady Treblinka.

 
Gimnazja i licea

O tych szkołach wiemy stosunkowo najwięcej. Poza ich adresami, mamy także dane o kolejnych kierownikach, składzie personelu z podziałem na przedmioty, liczebności uczniów, ilości sal lekcyjnych, ich metrażu, stosunku własnościowym, ilości godzin tygodniowo, opłatach za naukę w poszczególnych semestrach – poza poniższą tabelą zamieściliśmy je także w hasłach monograficznych w stanowiącej cześć opisu Warszawy zakładce Oświata i kultura. Można w nich także znaleźć informacje o licznych znanych postaciach z dziejów Żydów polskich, zajmujących się pracą nauczycielską m. in. Majerze Bałabanie (Ascola), Aleksandrze Hertzu (Jehudyjah, Pryłucka, Rozenfeld), Leopoldzie Infeldzie (Kalecki), Rafale Mahlerze (Ascola), Emanuelu Ringelblumie (gimnazjum Marii Rubinstein-Dickstein), Celinie Sunderland (Spójnia, gimnazjum Heleny Halpern), Szymonie Tenenbaumie (Laor), Zdzisławie Zmigryderze (gimnazjum Łubińskich) i wielu innych. Pojawiają się też znane Polki i Polacy, np. Stefania Sempołowska (gimnazjum Kaleckich). Dokładne spisy personelu znalazły się w hasłach monograficznych w zakładce Warszawa. Oświata i kultura.

Zamieszczone poniżej dane o kompletach i uczniach pochodzą z roku szkolnego 1930/1931; za wyjątkiem szkół oznaczonych symbolem gwiazdki, tj. zlikwidowanych przed 1930 r. – wówczas dane należy datować na rok 1926. Płeć uczniów: K – koedukacyjna, M – męska, Ż – żeńska.

L.p.

Ostatni adres przed 1939

Nazwa własna / Właściciel

Płeć uczniów

Ilość kompletów

Ilość uczniów

1.    

Bielańska 18

Ewa Szlezynger

Ż

9

222

2.    

Ceglana 7

Rebeka Perła-Łubińska

Ż

10

228

3.    

Długa 27

Spójnia

M

10

286

4.    

Długa 29

Sara Pryłucka

Ż

10

281

5.    

Długa 42

Zofia Rozenfeld

Ż

8

147

6.    

Długa 50

Fryda Mirlasowa

Ż

10

263

7.    

Długa 55

Jehudyjah

Ż

10

266

8.    

Dzielna 20*

Cecylia Brojdo

Ż

7

80

9.    

Krasińskich pl. 10

Perła Zaks

Ż

9

229

10. 

Leszno 14

Jakub Finkel

M

10

279

11.  

Leszno 26

Maria Rubinstein-Dickstein

Ż

5

107

12.  

Miodowa 1

Magnus Kryński

M

10

326

13.  

Nalewki 2a

Laor

M

9

180

14.  

Nowolipie 3*

Helena Halpern

Ż

8

109

15.  

Nowolipki 45

Kalecki

Ż

10

281

16.  

Ogrodowa 27

Chinuch

M

11

402

17.  

Orla 11

Felicja Buka-Cygielsztrajch

K

8

114

18.  

Prosta 8

Róża Strumpfman

Ż

6

163

19. 

Przejazd 11

Cecylia Goldman-Landauowa

Ż

10

216

20.  

Rymarska 12

Towarzystwo Zjednoczenia Nauczycieli

Ż

10

363

21.  

Świętojerska 22

Chawaceles

Ż

8

126

22.  

Tłomackie 11

Ascola

M

9

145

23.  

Twarda 27

Fanny Pozner

Ż

9

210

24.

Zielna 27

Helena Paprocka

Ż

5

130

 

Szkoły powszechne

Tabela uwzględnia tylko te placówki, które deklarowały jidysz lub hebrajski jako język nauczania albo przedmiot nauczany. Nie są to wszystkie szkoły powszechne istniejące w obrębie tzw. dzielnicy północnej. Zamieszczone dane o płci, kompletach i uczniach pochodzą z roku szkolnego 1930/1931; szkoły nie posiadające szczegółowych danych znane są z okresu po 1931 r., przede wszystkim z książek telefonicznych. Płeć uczniów: K – koedukacyjna, M – męska, Ż – żeńska.

L.p.

Ostatni adres przed 1939

Nazwa własna / Właściciel

Płeć uczniów

Ilość kompletów

Ilość uczniów

25.   

Brzeska 10

Tarbut

M

4

69

26.   

Czerniakowska 92

 

Ż

3

35

27.   

Dzielna 15

 

Ż

4

105

28.  

Dzielna 20 I

 

Ż

5

67

29.   

Dzielna 20 II

 

Ż

5

172

30.   

Dzika 6

 

Ż

7

246

31.   

Elektoralna 32

Mira Lurie-Szolc

?

?

?

32.   

Gęsia 11

Im. Fajnholca

?

6

?

33.   

Graniczna 6

Zrzeszenie Nauczycieli Madrych

?

?

?

34.   

Karmelicka 11

Ibrijah (Moszek Razwiłowski)

Ż

4

131

35.   

Karmelicka 29

 

Ż

7

286

36.   

Krochmalna 36

Nasza Szkoła

Ż

6

206

37.   

Królewska 43

Mizrachi

?

?

?

38.   

Kupiecka 10

 

M

6

218

39.  

Mariańska 6

Dora Feigin-Lurie

M

6

119

40.  

Marszałkowska 95

F. Czerniaków, E. Zweibaum

Ż

6

?

41.   

Miła 2

Ruwin Berman

M

6

163

42.   

Miła 51

 

Ż

8

371

43.   

Meizelsa 10

Zrzeszenie Nauczycieli Madrych

?

?

?

44.   

Muranowska 16 I

 

Ż

3

41

45.   

Muranowska 16 II

R. Nachtigall?

Ż

5

159

46.  

Muranowski pl. 17

Daat

M

6

?

47.  

Nalewki 2 a

Tarbut

K

?

?

48.   

Nalewki 17

 

Ż

4

98

49. 

Nowolipki 30

Daat

M

6

?

50.   

Nowolipie 31

Ha-Szachar

M

7

?

51.   

Nowolipki 22

Tarbut

?

?

?

52.  

Nowolipki 39

Tarbut

Ż

4

134

53.   

Nowolipki 46

 

M

5

228

54.   

Nowolipki 68 I

Tarbut

Ż

7

251

55.   

Nowolipki 68 II

Tarbut im. Bera Borochowa

Ż

7

267

56.   

Pańska 20

Tarbut

?

?

?

57.  

Rymarska 6

Stanisław Rosenberg

Ż

7

42

58.  

Rymarska 10

Towarzystwo Zjednoczonych Nauczycieli

Ż

?

?

59.   

Rysia 1

Nasza Szkoła

?

?

?

60.  

Senatorska 32

Jehudyjah

K

?

?

61.   

Sienna 38

 

K

4

89

62.   

Szeroka 22

Tarbut

?

?

?

63.  

Świętojerska 7/9

Matarah

?

?

?

64.   

Świętojerska 16

 

K

2

38

65.   

Świętojerska 22 I

 

M

4

140

66.   

Świętojerska 22 II

 

K

6

203

67.   

Świętojerska 36

H. Skała

M

6

169

68.   

Twarda 7

L. Borensztejn

Ż

?

?

69.   

Twarda 22

 

K

7

157

70.   

Twarda 35

 

Ż

7

274

71.   

Zamenhofa 7

M. Jakobsfeldówna

?

?

?

72.   

Zamenhofa 17

A. Kalisz

?

?

?

73.

Zamenhofa 21

M. Rakocz

?

?

?

74    

Zamenhofa 39

L. Grünszpan

?

?

?

75.   

Ząbkowska 15 a

Ch. Tumarkin

?

7

?

76.   

Żelazna 27

Szkoła Prywatna Powszechna

M

7

268

77.   

Żelazna 27

Szkoła Prywatna Powszechna

Ż

4

154

 

Żydowskie seminaria religijne

Ta bardzo nieliczna grupa obejmuje tylko instytucje, które same zdefiniowały się jako „żydowskie seminaria religijne”. Płeć uczniów wyłącznie: M – męska.

L.p.

Ostatni adres przed 1939

Nazwa własna / Właściciel

Płeć uczniów

Ilość kompletów

Ilość uczniów

78.  

Gęsia 9

Szkoła Dla Nauczycieli Religii Mojżeszowej

M

?

?

79.  

Grzybowska 19

Tachkemoni

M

?

?

80. 

Świętojerska 18

Mesywta

M

?

95

 
Jesziwy

W kategorii oznaczonej w spisie Szkoły Rzeczypospolitej Polskiej w roku szkolnym 1930/1931 jako żydowskie szkoły religijne („ż. rel.”) wyróżniają się wyraźnie dwie różniące się zasadniczo grupy:

  • szkoły o znacznej ilości kompletów i uczniów;
  • szkoły, liczące przeciętnie 1–3 klasy, z ok. 25–30 uczniami w każdej z klas.

Drugą grupę można prawdopodobnie zidentyfikować z chederami. Natomiast w grupie pierwszej, łączącej instytucje rozbudowane, można oddzielić:

  • te, które można zweryfikować na podstawie innych źródeł – przede wszystkim Sprawozdania Zarządu Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie za lata 1926–1930 (Warszawa 1931) – jako talmud-tory, utrzymywane przez gminę warszawską;
  • szkoły żeńskie, które można zweryfikować na podstawie innych źródeł – głównie książek telefonicznych – jako należące do sieci Bet Jaakow oraz żeńskie prywatne szkoły religijne;
  • takie, które wyróżniają się dodatkowo np. nietypową przeciętną ilością uczniów w szkole, nieproporcjonalnie licznym personelem itp. – być może, acz ze znacznym marginesem błędu, można je sklasyfikować jako jesziwy.

Dlatego poniżej szkoły religijne podzielono cztery tabele („jesziwy”, talmud-tory, Bet Jaakow, „chedery”). Trzeba pamiętać o hipotetycznym i roboczym charakterze tego podziału, który wymaga zapewne jeszcze dalszych korekt. Liczby rzymskie przy adresach nawiązują do tytułów haseł monograficznych w dziale Oświata i kultura portalu Wirtualny Sztetl.

L.p.

Ostatni adres przed 1939

Nazwa własna / Właściciel

Płeć uczniów

Ilość kompletów

Ilość uczniów

81.   

Franciszkańska 6

 

M

3

153

82.   

Gęsia 11

 

M

6

245

83.   

Gęsia 45 I

 

M

4

149

84.   

Kępna 4 II

 

M

1

6

85.   

Krochmalna 7 II

 

M

2

40

86.   

Miła 11

B. Mekler

M

4

40

87.   

Miła 15

J. Rusak

M

2

35

88.   

Miła 19

Darchaj Mojam

M

1

15

89.   

Nalewki 19

Amud ha-Tora

M

7

262

90.   

Nowolipki 9

Jesodej ha-Tora

M

7

8

91.   

Okopowa 9

 

M

4?

174

92.   

Pańska 25

 

M

3

20

93.   

Piękna 42

 

M

5

130

94.   

Prosta 10

Jesodej ha-Tora

M

7

186

95.   

Rynkowa 1

Tora Wodaat

M

5

121

96.   

Solec 113

 

M

3

66

97.   

Śliska 43

 

M

7

298

98.   

Twarda 14

Mado

M

2

9

99.   

Twarda 16

 

M

5

245

100. 

Zamenhofa 5

Haderech

M

6

?

101.  

Zamenhofa 27

L. Barszcz

M

6

?

 

Talmud-Tory (gminne szkoły początkowe)

Są tu placówki wymienione zarówno w spisie Szkoły w Rzeczypospolitej Polskiej w roku szkolnym 1930/1931, a także na s. 90 Sprawozdania Zarządu Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie za lata 1926–1930 (Warszawa 1931) – jako szkoły początkowe (dawnej talmud-tory), utrzymywane przez gminę warszawską. Są też takie, które występują w książkach telefonicznych z lat trzydziestych jako należące do gminy warszawskiej. Warto zwrócić uwagę na placówki, do których dopuszczono kobiety (Ż).

L.p.

Ostatni adres przed 1939

Nazwa własna / Właściciel

Płeć uczniów

Ilość kompletów

Ilość uczniów

102.  

Czerniakowska 105

Talmud-Tora Gminy Wyznaniowej Żyd.

M + Ż

7

217

103.  

Dzielna 20

Talmud-Tora Gminy Wyznaniowej Żyd.

M

3

117

104.  

Elbląska 21 I

Talmud-Tora Gminy Wyznaniowej Żyd.

M

4

116

105.  

Elbląska 21 II

Talmud-Tora Gminy Wyznaniowej Żyd.

Ż

4

93

106.  

Jagiellońska 28

Talmud-Tora Gminy Wyznaniowej Żyd.

M

7

299

107.  

Miła 63

Talmud-Tora Gminy Wyznaniowej Żyd.

M

7?

331

108.  

Nowolipki 68

Talmud-Tora Gminy Wyznaniowej Żyd.

M

7?

215

109.  

Nowolipki 76

Talmud-Tora Gminy Wyznaniowej Żyd.

M

?

?

110.  

Podchorążych 20

Talmud-Tora Gminy Wyznaniowej Żyd.

M

?

?

111.  

Szczęśliwa 6

Talmud-Tora Gminy Wyznaniowej Żyd.

M

8

314

112.  

Śliska 28

Talmud-Tora Gminy Wyznaniowej Żyd.

M

11

445

113. 

Świętojerska 34

Talmud-Tora Gminy Wyznaniowej Żyd.

M

8

326

114.  

Twarda 4

Talmud-Tora Gminy Wyznaniowej Żyd.

M

?

?

 

Bet Jaakow i szkoły religijne żeńskie

W tej grupie wymieniono ortodoksyjne szkoły żeńskie sieci Bet Jaakow oraz szkoły z kategorii „ż. rel” (żydowskie szkoły religijne) z określoną płcią uczennic jako żeńska. Źródłem był przede wszystkim spis Szkoły Rzeczpospolitej Polskiej w roku szkolnym 1930/1931.

 L.p.

Ostatni adres przed 1939

Nazwa własna / Właściciel

Płeć uczniów

Ilość kompletów

Ilość uczniów

115.  

Ciepła 7

W. Goldberg

Ż

2

36

116.  

Ciepła 10 m. 5

M. Jelima

Ż

4

36

117.  

Franciszkańska 11

 

Ż

4

51

118.  

Nalewki 37

Bet Jaakow

Ż

6

386

119.  

Targowa 66 m. 12

Bet Jaakow

Ż

4

130

120.  

Zamenhofa 22

Bet Jaakow

Ż

?

?

121.  

Ząbkowska 9

Bet Jaakow

Ż

6

?

 

Chedery

Do grupy tej zaklasyfikowano małe szkoły religijne, liczące przeciętnie 1–2 klasy, z ok. 25–30 uczniami w każdej z klas, wymienione w spisie Szkoły Rzeczypospolitej Polskiej w roku szkolnym 1930/1931.

L.p.

Ostatni adres przed 1939

Nazwa własna / Właściciel

Płeć uczniów

Ilość kompletów

Ilość uczniów

122.  

Chłodna 66

 

M

1

35

123. 

Dzielna 17

 

M

2

51

124.  

Dzielna 29

 

M

3

55

125.  

Dzielna 47

 

M

3

50

126.  

Dzika 17

 

M

4

131

127.  

Dzika 26

 

M

2

46

128.  

Dzika 27 I

 

M

1

35

129.  

Dzika 27 II

 

M

1

28

130.  

Dzika 38 I

 

M

2

50

131.  

Dzika 38 II

 

M

2

55

132.  

Dzika 38 III

 

M

1

28

133.  

Dzika 39

 

M

2

40

134.  

Dzika 46 I

 

M

4

79

135.  

Dzika 46 II

 

M

2

65

136.  

Dzika 73 I

 

M

1

30

137.  

Dzika 73 II

 

M

4

102

138.  

Franciszkańska 6

 

M

3

153

139.  

Franciszkańska 24

 

M

1

40

140.  

Franciszkańska 26

 

M

3

68

141. 

Freta 25

 

M

3

67

142.  

Gęsia 45 I

 

M

4

149

143. 

Gęsia 45 II

 

M

2

57

144.  

Grójecka 11

 

M

1

25

145.  

Grójecka 66

 

M

3

77

146.  

Grzybowska 14 I

 

M

3

79

147.  

Grzybowska 14 II

 

M

4

60

148. 

Grzybowska 15

 

M

2

 

149.  

Grzybowska 22

 

M

3

80

150.  

Jagiellońska 36

 

M

2

60

151.  

Karmelicka 16

 

M

2

65

152.  

Karmelicka 17

 

M

2

40

153.  

Kaszubska 7

 

M

4

100

154.  

Kępna 4 I

 

M

1

28

155.  

Krochmalna 7 I

 

M

2

50

156.  

Krochmalna 25

 

M

2

60

157.  

Łucka 25

 

M

1

29

158.  

Mariańska 9 / 2

B. Portugał

M

2

80

159.  

Meizelsa 5

B. Herszman

?

?

?

160.  

Meizelsa 14

Sz. Lankier

?

?

?

161.  

Miła 21

 

M

2

40

162. 

Miła 23

M. Ajzler

M

2

33

163.  

Miła 61

 

M

2

38

164.  

Miła 67

 

M

2

50

165.  

Muranowska 5

Sz. Goldberg

M

2

30

166.  

Muranowska 32

 

M

1

20

167.  

Nadwiślańska 5

 

M

2

30

168.  

Niska 37

 

M

3

84

169.  

Nowolipie 28

 

M

2

48

170.  

Nowolipie 33

 

M

3

72

171.  

Nowolipie 58

 

M

2

40

172.  

Nowolipki 24

 

M

4

102

173.  

Nowolipki 42

 

M

3

111

174. 

Pańska 15 I

 

M

1

12

175. 

Pańska 15 II

 

M

1

38

176. 

Pańska 28

 

M

1

45

177. 

Pańska 38

 

M

4

93

178. 

Pańska 64

 

M

3

67

179.  

Pańska 84 I

 

M

1

24

180.  

Pańska 84 II

 

M

1

12

181.  

Pańska 95

 

M

2

40

182.  

Pawia 5

 

M

3

60

183.  

Pawia 12

 

M

4

80

184. 

Pawia 32

 

M

3

55

185.  

Pawia 51

 

M

3

74

186.  

Puławska 36

 

M

2

63

187.  

Radzymińska 21

 

M

1

20

188.  

Sapieżyńska 17

 

M

1

39

189.  

Sapieżyńska 21

 

M

1

30

190.  

Skórzana 6

 

M

1

25

191.  

Smocza 22

 

M

1

30

192.  

Smocza 27

Sz. Kossower

M

1

 

193.  

Solec 113

 

M

3

66

194.  

Śliska 43

 

M

7

298

195.  

Śliska 54

 

M

1

25

196.  

Śliska 60

 

M

2

55

197.  

Śliska 62

 

M

1

30

198.  

Wolska 129

 

M

3

99

199. 

Wołyńska 10

 

M

2

80

200.  

Ząbkowska 15a

 

M

3

86

201.  

Zielna 28

 

M

2

41

202. 

Zimna 3

 

M

1

47

203.  

Żelazna 37

 

M

2

56

 

Inne szczegóły, dotyczące wszystkich opisanych placówek, w tym źródła, z których pochodzą wykorzystane dane, znajdzie Czytelnik w stanowiącej cześć opisu Warszawy zakładce Oświata i kultura.

Adam Dylewski

Drukuj