Badeken

Przed publicznym rozpoczęciem ceremonii ma miejsce krótka, prywatna uroczystość znana badeken, podczas której spotykają się Młodzi i ich najbliżsi członkowie rodziny. Badeken oznacza „sprawdzenie” i zazwyczaj wiąże się odsłonięciem welonu panny młodej oraz żartobliwym przywołaniem wspomnienia, kiedy patriarcha Jakub dał się nabrać na poślubienie niewłaściwej kobiety biorąc jedną siostrę za drugą. Ta prywatna chwila ma miejsce zaledwie na moment przed przejściem pod chupę i daje parze możliwość wzajemnego rozpoznania się i emocjonalnego połączenia. Przed ceremonią Młodzi w towarzystwie świadków podpiszą ketubę, czyli tradycyjną umowę ślubną, która formalnie zapieczętuje ich wzajemne zobowiązanie.

Przybycie pod chupę

Czasami cała ceremonia zaślubin jest nazywana chupą. Słowo to odnosi się do baldachimu, pod którym ma miejsce ceremonia, a który symbolizuje przyszły dom małżonków.

Siedem okrążeń

Ceremonia zaczyna się od przybycia Pana Młodego (hebr., hatan) i Panny Młodej (hebr., kalla) pod chupę oraz ich krążenia wokół siebie nawzajem, które symbolizuje oczyszczenie. Tradycyjnie panna młoda okrąża pana młodego siedem razy.

Ta tradycja ma wiele znaczeń; w szczególności reprezentuje kompletność i symbolikę 7 dni stworzenia, jak również 7 błogosławieństw udzielanych na zakończenie ceremonii ślubnej. Potem następuje ceremonia ślubna, składająca się z dwóch części. Historycznie jej pierwsza część erusin (hebr., zaręczyny) następowała kilka tygodni lub miesięcy przed nisuin (hebr., małżeństwo). Od XII w. oba obrzędy zostały połączone.

Erusin (Zaręczyny)

Ceremonia rozpoczyna się biblijnym wersetem powitania i tradycyjnymi słowami z XVI-wiecznego błogosławieństwa dla Pana Młodego i Panny Młodej, po którym rabin wita parę.

Dwa następne błogosławieństwa recytowane są nad kielichem wina – symbolem radości. Pierwsze z nich jest zwykłym pobłogosławieniem owocu winorośli. Drugie jest błogosławieństwem zaręczyn. Po ich zakończeniu para pije z kielicha.

Młodzi podczas zaręczyn wyrazili werbalnie swoje wzajemne zobowiązanie. Zostanie ono przypieczętowane wymianą obrączek i słowami przysięgi. 
 
Pan Młody umieszcza pierścień na palcu wskazującym Panny Młodej i wypowiada następujące zdanie: „Tą obrączką zostajesz mi poświęcona zgodnie z  prawem Mojżeszowym i Izraela”.

Pan Młody zdejmuje pierścień z palca wskazującego Panny Młodej i umieszcza go na jej palcu serdecznym

Panna Młoda umieszcza pierścień na palcu wskazującym Pana Młodego i wypowiada następujące zdanie:  „Tą obrączką zostajesz mi poświęcony zgodnie z prawem Mojżeszowym i Izraela”.

Panna Młoda zdejmuje pierścień z palca wskazującego Pana Młodego i umieszcza go na jego palcu serdecznym.

Po wymianie obrączek rabin odczytuje wszystkim zgromadzonym ketubę (umowę małżeńską).

Nisuin (Małżeństwo)

Podczas tej części ceremonii para nadal stoi pod chupą. Recytowane jest siedem błogosławieństw. Cała ich seria opowiada o cudzie stworzenia, radości z małżeństwa i o tym, jak może ono symbolizować wszelkie szczęście, a zaczyna się od błogosławieństwa drugiego kielicha wina.

Tłuczenie szkła

Zgodnie z tradycją Młodzi tłuką szkło. Czynność ta ma wymiar symboliczny. Niektórzy twierdzą, że tłuczenie szkła przypomina o zniszczeniu Świątyni i tragedii żydowskiej historii, którą pamiętamy nawet w chwili radości największej radości.

Podczas zaślubin tłuczenie szkła jest przypomnieniem, że każde małżeństwo oprócz radości z bycia razem przynosi tez trudności i chwile smutku. Kiedy szkło jest tłuczone, aby uczynić zadość tradycji, wszyscy goście wołają: „Mazel Tow!”.

Jichud (Zjednoczenie)

Natychmiast po zakończeniu ceremonii para udaje się na trwające kilkanaście minut odosobnienie. Ten czas nazywany jest Jichud i oznacza „zjednoczenie”.

Drukuj