Lipchitz Jacques (22.08.1891 Druskieniki – 26.05.1973 Capri) – rzeźbiarz.

Urodził się w Druskiennikach. Początkowo studiował inżynierię. W 1909 r. wyjechał do Paryża i rozpoczął studia w École des Beaux-Arts, Académie Julian i Académie Colarossi. Obracał się w środowisku artystów awangardy, zwolenników kubizmu jak Pablo Picasso czy Amadeo Modigliani. Zaczął tworzyć kubistyczne rzeźby figuralne o silnie uproszczonej formie i masywnej bryle. W 1912 r. po raz pierwszy wystawiał w Salonie Towarzystwa Narodowego Sztuk Pięknych i na Salonie Jesiennym. W 1920 r. odbył się jego pierwsza solowa wystawa w Galerie L'Effort Moderne. W połowie lat 20. XX w. jego rzeźby stały się bardziej dynamiczne i lżejsze, później stopniowo zwiększał ekspresję. 

W 1941 r. wyjechał do Stanów Zjednoczonych i osiadł w Hastings-on-Hudson. Jego prace były wystawiane m.in. w Philadelphia Museum of Art. W 1954 r. zorganizowano jego wystawę retrospektywną, która podróżowała po USA, z The Museum of Modern Art w Nowym Jorku do Walker Art Center w Minneapolis i The Cleveland Museum of Art.

Lipchitz kilka miesięcy w roku spędzał w Europie, tworzył we Włoszech. Zmarł na Capri w 1973.