Lipski Leo, właśc. Leon Lipschütz (10.07.1917 Zurych – 07.07.1997 Tel Awiw-Jaffa) – prozaik.

LIpski urodził się w Szwajcarii. Jako dziecko przyjechał do Polski i uczęszczał do Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. Później studiował psychologię i filozofię. W tym czasie publikował wiersze i utwory prozatorskie m.in. w „Kuźnii Młodych” i „Pionie”. Po wybuchu II wojny światowej zbiegł do Lwowa. W 1940 r. został aresztowany i zesłany do obozu pracy (budowa Kanału Wołga–Don). Został zwolniony w 1941 roku. Wraz z Armią Polską gen. Andersa przeszedł do Iranu. Od 1945 r. mieszkał w Tel Awiwie.

Jego proza ma charakter naturalistyczno-groteskowy, z elementami autobiograficznymi, jest wstrząsającym studium degradacji człowieczeństwa. Autor zbioru opowiadań Dzień i noc (Paryż 1957), powieści Piotruś (Paryż 1960). Całość dorobku wydana w tomie Śmierć i dziewczyna (1991).

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.