13 września 1944 r. Niemcy utworzyli w Rusocinie podobóz obozu koncentracyjnego Stutthof pod nazwą Aussenarbeitslager Russoschin bei Praust. Pierwszym komendantem obozu pobył SS-Unterscharführer Willy Engler, a od 23 października 1944 r. – SS-Oberscharführer Konrad Doering.

Z KL Stutthof do Rusocina Niemcy skierowali grupę 300 Żydówek. Więźniarki były wykorzystywane do ciężkich robót przy budowie i naprawie torów kolejowych. Dzień w obozie rozpoczynał się o godz. 4 rano, następnie, po apelu, o godz. 6.30 więźniarki wychodziły na wyznaczony odcinek torów, gdzie pracowały do godz. 17.30.

Obóz został zlikwidowany na początku lutego 1945 roku. Przebywające w nim 289 więźniarek Niemcy wyprowadzili pieszo w kierunku Lęborka. W czasie „ewakuacji” ponad połowa z nich zmarła w wyniku wycieńczenia i chorób lub została zabita przez niemieckich strażników. Kilka godzin po wyjściu z Lęborka w kierunku Pucka kolumna marszowa została odbita przez wojska sowieckie.

Bibliografia

  • Drywa D., Zagłada Żydów w obozie koncentracyjnym Stutthof 1939–1945, Gdańsk 2001.
Print