Nowy cmentarz żydowski w Sokołowie Małopolskim (ul. Okulickiego) został założony w 1880 roku. Ostatni pochówek odbył się w 1943 roku. Część cmentarza została w latach 60. XX w. zajęta przez stację benzynową. Wpis do rejestru zabytków nastąpił w 1983 r., pod numerem A-952.

W 1981 r. Monika Krajewska i Jan Jagielski tak opisywali stan cmentarza: „położony przy drodze do Leżajska, koło stacji benzynowej, dobrze zachowany, około setki nagrobków typu macewa, większość stojących, kilka powalonych. Płaskorzeźby o typowej symbolice, w tym kilka oryginalnych (np. las świerkowy). Materiał nietrwały, odpadają warstwy piaskowca, stąd dużo nieczytelnych napisów. Epitafia hebrajskie. Oprócz kilku drzew cmentarz porośnięty tylko trawą, pasą się na nim krowy”[1.1].

Na powierzchni 0,58 ha zachowało się ok. 300 nagrobków pochodzących z XIX i XX wieku. Najstarszy pochodzi z 1882 r.. należy do Icchaka Cwiego. Cmentarz jest podzielony na osobne kwatery dla kobiet i mężczyzn. Macewy ustawione są w kilkunastu rzędach, orientowane na wschód. Nagrobki podobne do siebie, z jasnego piaskowca, prostokątne zamknięte półkoliście, przyozdobione w górnej partii typowymi symbolami. Inskrypcje hebrajskie. Niektóre macewy były malowane — na czarnym tle malowano srebrne lub białe napisy. Obudowy i obramowania nagrobków wykonane były z cegieł lub betonu. Wedle wpisu do rejestru zabytków niektóre z nagrobków pochodzą ze starszego cmentarza, zniszczonego w okresie okupacji niemieckiej (obecnie zachował się z niego tylko ohel przy ul. Kochanowskiego). Teren cmentarza jest częściowo ogrodzony.

W maju 2010 r. grupa mieszkańców Sokołowa Małopolskiego wzięła udział w porządkowaniu cmentarza. Akcję zorganizowało Towarzystwo Miłośników Ziemi Sokołowskiej. W lipcu 2010 r. wolontariusze powrócili na cmentarz, przeprowadzono wycinkę drzew porastających teren nekropolii. W czerwcu 2013 r. Fundacja Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego zbudowała ogrodzenie. W 2016 r. dzięki wsparciu potomków sokołowskich Żydów na bramie umieszczono tablicę informacyjną.