Podczas drugiej wojny światowej w lesie koło Lućmierza – na zachód od obecnej drogi krajowej nr 91 – Niemcy dokonywali egzekucji obywateli polskich, w tym także osób pochodzenia żydowskiego. Ofiary grzebano w miejscu kaźni. Po wyzwoleniu w lesie, przy drodze do Grotnik odsłonięto pomnik z tablicą pamiątkową o treści: „Tu pogrzebano: 11 XI 1939 r. setki więźniów przywiezionych na 17 niemieckich ciężarówkach; koniec 1939 roku – 300 więźniów z Radogoszcza; wiosną 1940 r. – 200 Żydów; w marcu 1940 r. oraz latem 1941 r. ok. 500 chorych psychicznie z Kochanówka; w marcu 1942 r. – 100 rozstrzelanych w Zgierzu”[1.1].