Konstadt Herman (1835 Sieradz – 1895 Łódź) – finansista, przemysłowiec.

Herman Konstadt urodził się w rodzinie kupieckiej w Sieradzu. W połowie XIX w. przeniósł się do Łodzi. Tam ożenił się z Miną Dobrzyńską, córką kupca włocławskiego. Wspólnie z kupcem Jakubem Dobranickim zakupił browar z szynkiem. Wznieśli tam dokazały gmach, w którym mieścił się dom handlowy J. Dobranicki i H. Konstadt. Konstadt i Dobranicki prowadzili razem tkalnię. Stali się także komisantami fabryki włókienniczej Greyera. Sprzedawali tkaniny wyprodukowane przez Greyera w swoich sklepach oraz hurtowniach w innych miastach. Taką samą umowę zawarli z firmą Krusche i Ender z Pabianic.

W 1883 r. spółka została rozwiązana, majątek podzielony. W tym czasie Konstadt uchodził za jednego z najbogatszych ludzi w Łodzi. Zgromadzony kapitał lokował między innymi w nieruchomościach. Konstadt pozostał przedstawicielem spółki Krusche i Ender. Przy ul. Piotrkowskiej wybudował okazały gmach, w którym ulokował siedzibę firmy.

Konstadt prowadził bardzo szeroko zakrojoną działalność filantropijną. Angażował się w życie społeczności żydowskiej. W latach 70. XIX w. jako przedstawiciel łódzkiej gminy żydowskiej włączył się w organizację ogólno łódzkiego Komitetu Wsparcia Biednych. Z własnej inicjatywy w 1890 r. ofiarował gminie żydowskiej nieruchomość wraz z dwupiętrowym domem przy ul. Średniej 54 (obecnie ul. Pomorska). Był on usytuowany między szkołą Jarocińskich a szpitalem Poznańskich przy Nowotargowej (obecnie ul. Sterlinga). Powstał w nim przytułek dla biednych, starców i kalek. Był zawiązany z fundacją „Dom Ubogich”. Oprócz Konstadta w zarządzie znaleźli się także Izrael Poznański, Szaja Rosenblatt oraz Salomon Barciński.
Konstadt działał również w komitecie społecznym, który sprawował opiekę nad ambulatorium przy łódzkim oddziale Rosyjskiego Czerwonego Krzyża, które było przeznaczone dla robotników małych i średnich fabryk.
Należał do członków założycieli Towarzystwa Kredytowego miasta Łodzi i Banku Handlowego. Był zastępcą członka Rady Miejskiej i następnie radnym honorowym oraz kuratorem łódzkich szkół żydowskich, w tym kuratorem dwuklasowej męskiej szkoły elementarnej dla dzieci wyznania mojżeszowego. Za swoje zasługi Konstadt został odznaczony kawalerem orderu Świętej Anny i orderu Świętego Stanisława.

Zmarł w 1895 r. w wieku 70 lat. W testamencie unieruchomił swój majątek w taki sposób, by stał się on funduszem wieczystym. Tak powstała Fundacja im. Hermana i Miny małżonków Konstadtów, z której dochody miały być obracane na cele przez niego wskazane. Dzięki temu powstała m.in. Żydowska Męska Szkoła Powszechna, Żydowski Szpital dla Dzieci. Konstadt spoczywa na nowym cmentarzu żydowskim w Łodzi, w grobowcu rodzinnym. Pomnik ufundowała jego żona Mina, która tutaj również została pochowana. 

Bibliografia:

• Badziak K., Herman Konstadt i jego fundacje. Przyczynek do dziejów filantropii w Łodzi, „Kronika Miasta Łodzi” 1994, z. 2.
• Konstadt Herman, [w:] Kempa M., Szukalak A., Żydzi dawnej Łodzi. Słownik biograficzny, t. 1, Łódź 2001, ss. 92–93.