Axer Otto (03.08.1906 Przemyśl –  24.05.1983 Warszawa) – malarz i scenograf.

Otto Axer urodził się w Przemyślu. W latach 1924-1930 studiował malarstwo w Krakowie, a przez kolejne dwa lata w Paryżu. Po powrocie do Polski, do wybuchu II wojny światowej pracował jako scenograf w teatrach we Lwowie, Łodzi i Warszawie, głównie z Leonem Schillerem. W 1940 r. trafił do getta warszawskiego, skąd udało mu się uciec i następnie ukrywać się po tzw. aryjskiej stronie. Axer wziął udział w powstaniu warszawskim. Po jego upadku trafił do Stalagu XI-A Altengrabow i tam doczekał końca wojny.

Po wojnie od 1946 r. do 1949 r. był scenografem Teatru Wojska Polskiego w Łodzi, a następnie Teatru Polskiego w Warszawa (1949-1973). Współpracował też z innymi teatrami i tworzył scenografię do przedstawień operowych. W latach 1947-1952 był wykładowcą warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej.

Uczestniczył także w wielu wystawach malarstwa w Polsce i Europie. Malował obrazy osadzone w żydowskim kręgu kulturowym, najczęściej tuszem: Tańczący chasydzi, Chasyd z kieliszkiem w ręku, Rabbi czy Zachwycenie w tańcu. Na jego obrazach pojawiają się także postacie ze świata cyrku i teatru. Twórczość Axera łączy tradycję postimpresjonistyczną z ekspresjonistyczną. Często sięgał po elementy groteski i nadrealności przedstawianego świata.

Otto Axer zmarł w Warszawie w 1983 r. i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. W 1985 r. w warszawskiej Zachęcie zorganizowano pośmiertną wystawę jego prac.