Rosengarten Filip (1907 – 1987 Bielsko-Biała) – doktor praw, adwokat w okresie międzywojennym i PRL.

Ukończył Szkołę Przemysłową w Bielsku, gimnazjum humanistyczne w Tarnowskich Górach oraz studia prawnicze w Krakowie (1929–1931). Odbył aplikację adwokacką i sądową, a w 1937 r. złożył egzamin adwokacki. Wraz z wujem – adwokatem Zygmuntem Bergmanem, prowadził kancelarię adwokacką w Białej.

W okresie Zagłady stracił żonę Reginę z domu Haas oraz dziecko. Sam trafił do ZSRR, gdzie zaciągnął się do Wojska Polskiego (Armia Andersa). W 1942 r. ukończył szkołę podchorążych, walczył pod Monte Cassino. Za odwagę i męstwo został odznaczony m. in. Krzyżem Monte Cassino, Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Gwiazdą za Wojnę 1939–1945, Gwiazdą Italii oraz War Medal. Po wojnie mieszkał w Wielkiej Brytanii, gdzie podjął studia prawnicze, administracyjne oraz ekonomiczne na uniwersytecie w Edynburgu.

Po powrocie do kraju wznowił praktykę adwokacką. W latach 50. XX w. był adwokatem w Kętach, a następnie, aż do emerytury w latach 80. XX w., pracował w Zespole Adwokackim nr 1 w Bielsku-Białej. Publikował na łamach „Palestry” i „Nowego Prawa”. Zarząd Główny Związku Prawników Polskich nadał mu Złotą Odznakę „Adwokatura PRL”. Został pochowany obok swego ojca Bernarda Rosengartena (1864–1920), na cmentarzu żydowskim przy ul. Cieszyńskiej w Bielsku-Białej (sektor B, rząd VI, nr grobów 837, 838).

Artykuł pochodzi z książki Jacka Proszyka Cmentarz żydowski w Bielsku-Białej (Bielsko-Biała 2002). Przedruk za zgodą Autora.