Synagoga w Brzozowie została zbudowana w pierwszej połowie XIX wieku.

Była murowana, co wyróżniało ją tle zdominowanej przez budownictwo drewniane zabudowy miasteczka. Pierwszym rabinem kahalnym był w niej Elizeusz Weber, następnie jego syn (do 1912), a ostatnim Józef Weber. Byli też rabini pomocniczy, także wywodzący się z jednej rodziny: Mosze Issar Gabbel, jego syn Salomon Gabbel (od 1884) oraz Szymon Gabbel.

W okresie okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej została najpierw zdewastowana, a w sierpniu 1942 r. spalona wraz z ukrywającymi się w niej Żydami. Po zakończeniu działań wojennych nie została odbudowana.