Cmentarz żydowski w Kamionce znajduje się przy ul. Nowej, na skraju lasu, przy drodze gruntowej, biegnącej w kierunku Kolonii Nowy Skrobów, a stanowiącej przedłużenie ul. Nowej. W kontekście historycznym ukazuje go m.in. mapa topograficzna Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1936 r. (skala 1:100000).
Powstał w pierwszej połowie XIX wieku. Powierzchnia wynosiła 0,7 ha. Przed 1939 r. stał na nim ohel trzech nieustalonych cadyków lub rabinów. Okres okupacji niemieckiej w czasie II wojny światowej przetrwał w relatywnie dobrym stanie, choć chowano na nim ofiary Zagłady. Został zdewastowany po 1945 roku. Formalne zamknięcie nastąpiło w 1965 roku.
W 1991 r. istniało tu siedem pojedynczych macew, pochodzących z lat 1917–1934. W 2004 r. zostały one odnowione staraniem Żydów wywodzących się z Kamionki. Obecnie nadal jest tu siedem macew, ale już w tylko formie wyłamanych fragmentów. Nie ulega wątpliwości, że stan cmentarza pogorszył się na przestrzeni ostatnich lat.
Bibliografia
- Sygowski P., Opracowanie poświęcone Żydom z Kamionki, maszynopis dostępny w Żydowskim Instytucie Historycznym im. E. Ringelbluma w Warszawie.
