Cmentarz żydowski w Połańcu zajmuje teren pomiędzy posesjami przy ul. Partyzantów 15 i 17.

Cmentarz został założony w XVIII wieku. Położony był przy dawnej ul. Kirkuckiej (ob. ul. Partyzantów), od północy przylegając do rzeki Czarnej. jego wielkość przed Zagładą mogła sięgać 1 ha[1.1]. 

Ostatni pogrzeb odbył się w 1940 roku (wedle innych źródeł – 1945). W październiku 1942 r. w zbiorowej mogile na terenie cmentarza pochowano ofiary selekcji towarzyszącej likwidacji getta w Połańcu; w tej samej mogile pochowano Żydów zabitych podczas marszu z Połańca do getta w Staszowie. W okresie okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej cmentarz został zdewastowany i zniszczony[1.2].

Dziś jest to teren zaniedbany, porośnięty trawami i kilkoma drzewami, z widocznymi śladami wybierania piasku. Działka liczy 0,47 ha, nie ma na niej żadnych macew czy innych reliktów. Współczesny sposób zagospodarowania terenu nie sugeruje, że przed 1939 r. był w tym miejscu cmentarz, jednak można go znaleźć na szeregu map z okresu międzywojennego.

 

 

Drukuj
Przypisy
  • [1.1] Fundacja Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego, sygn. W.KŻ-I-1897/02.
  • [1.2] Polaniec, [w:] The United States Holocaust Memorial Museum Encyclopedia of Camps and Ghettos 1933–1945, Vol. II, part A, s. 284.