Pierwsze wzmianki o Petrykowie, jako miasteczku w Wielkim Księstwie Litewskim, pojawiły się w 1523 roku. Do tej pory nie udało się ustalić dokładnej daty pojawienia się Żydów w miasteczku.

W latach 1595-1596 Petryków był dwukrotnie zajęty przez oddziały Seweryna Naływajki w trakcie buntu Kozaków i chłopów przeciwko władzom Rzeczypospolitej. Ludność żydowska miasta bardzo ucierpiała. Do 1917 r. Petryków należał do Chodkiewiczów – „władców na Myszy, Szkłowie, Lachowiczach, Głusku, Czarnobylu i Petrykowie”.

W latach 1648-1649 miasteczko ponownie zostało spalone przez Kozaków Bogdana Chmielnickiego. Podczas powstania antyfeudalnego w latach 1648-1649 Petryków zamienił się w sztab powstańców, skąd wysyłano zaopatrzenie bojowe do sąsiednich miast, w tym także do Mozyrza.

W czasie wojny między Rosją a Rzeczpospolitą, w listopadzie 1654 r. miasto zostało otoczone przez wojska pułkownika kozackiego I. Zołotarenki. Jednak w roku 1655 był tu już garnizon Rzeczypospolitej, składający się z miejscowej szlachty i mieszczan. W latach 1660 i 1664 miasto ponownie zostało zajęte przez Kozaków, którzy otrzymali wsparcie wojsk rosyjskich.

W czasach Rzeczpospolitej było to miasteczko w powiecie Mozyrz w woj. mińskim. W 1765 r. kahał i jego parafie liczyły 282 płatników podatku pogłównego. Po drugim rozbiorze Polski w 1793 r. Petryków znalazł się w Imperium Rosyjskim, stając się miasteczkiem, centrum włości ujazdu mozyrskiego w guberni mińskiej.

W wieku XIX miasteczko wyróżniało się swoim składem wielonarodowościowym. Mieszkali tu głównie: Żydzi, Tatarzy, Polacy, Rosjanie – staroobrzędowcy, Białorusini poleszuccy.

Po rewizji 1847 r. społeczność żydowska Petrykowa składała się z 1275 osób. Wg spisu 1897 r. w Petrykowie było około 500 gospodarstw, 5538 mieszkańców, w tym 2515 Żydów.

Ludność żydowska Petrykowa bardzo ucierpiała na skutek działań armii Bułak-Bałachowicza. W tym czasie ludność żydowska Petrykowa stanowiła 2200 osób (ludności chrześcijańskiej było tu 2,5-krotnie więcej). W Petrykowie spalono wiele domów i dwanaście drewnianych kramów, cały majątek żydowski został rozgrabiony, zabito 45 osób, w tym Żydów z okolicznych wiosek. Ucierpiało około 100 kobiet.

Przed rozpoczęciem wojny niemiecko-sowieckiej w miasteczku mieszkało 5,8 tys. osób.

Okupanci niemieccy przypędzili na brzeg rzeki większość ludności Petrykowa. Dorośli zostali rozstrzelani, a dzieci utopiono. W miasteczku i okolicy hitlerowcy zamordowali 1, 2 tys. osób, głównie Żydów.

Po wojnie Petryków szybko się odbudowywał. W roku 1959 mieszkało tu już 7,2 tys. osób. Aktualnie w miasteczku mieszka bardzo niewielka liczba Żydów.

Jurij Borysiuk