| Rok | Ogólna liczba mieszkańców | Liczba Żydów | Udział Żydów w ogólnej liczbie mieszkańców |
| 1827 | 3160 | 2049 | 64,8% |
| 1831 | 3254 | 2173 | 66,8% |
| 1849 | 3784 | 2573 | 68,0% |
| 1857 | 3798 | 2780 | 73,2% |
| 1862 | 4022 | 2961 | 73,6% |
| 1897 | 7435 | 5298 | 71,3% |
| 1921 | 7232 | 5501 | 77,1% |
| 1931 | 9547 | 6778 | 71,0% |
| 1939 | ok. 11 000 | 7200 | 65,4% |
| 1942 | 5000–16 300[1.1] | ||
| 1945 | 100[1.2] | ||
| 2013 | 12 087 |
Źródła:
-
Słomińska-Paprocka D., Szydłowiec i okolice, Szydłowiec 2003, s. 46, 48, 51. Dane za lata 1831, 1849, 1862, 1931, 1939.
- Wasiutyński B., Ludność żydowska w Polsce w wiekach XIX i XX wieku. Studium statystyczne, Warszawa 1930, s. 32. Dane za lata 1827, 1857, 1897, 1921.
Przypisy
- [1.1] „W sierpniu 1942 roku w ściśle strzeżonym getcie i na zamku zamknięto około 16300 Żydów, których większość w dniu 23 września wysiedlono i skierowano do obozu zagłady w Treblince. Wkrótce potem powtórnie zgromadzono ok. 5000 Żydów. W czasie likwidacji tzw. wtórnego getta 13 stycznia 1943 roku ulica kolejowa prowadząca do dworca stała się «krwawą drogą» Żydów. Za: Słomińska-Paprocka D., Szydłowiec i okolice, Szydłowiec 2003, s. 52.
- [1.2] „W ciągu 1945 roku powróciło niewielu Żydów – ponad 100, którzy jednak wkrótce opuścili miasto”. Za: Słomińska-Paprocka D., Szydłowiec i okolice, Szydłowiec 2003, s. 53.
