Synagoga w Świebodzinie znajdowała się przy Doctorstraße – ob. ul. Słowackiego, po wschodniej stronie budynku oznaczonego nr 2. Zbudowano ją na gruncie przekazanym aktem notarialnym gminie żydowskiej w Świebodzinie przez handlarza węglem Reinholda Fiebiga w maju 1922 roku. Budowa synagogi trwała dokładnie dwa lata – do maja 1924 roku.

Synagogę zaprojektował i wykonał Josef Blumohr, miejscowy przedsiębiorca budowlany, posiadający też tartak. Był to budynek murowany o wymiarach 15,2 m długości, 13,15 m szerokości, 11,8 m wysokości. Babiniec znajdował się na balkonie. Prowadziło na niego oddzielne wejście. Dach synagogi pokryty był łupkiem. Główne wejście prowadzące do sali modlitw znajdowało się w ścianie frontowej, od strony ul. Słowackiego. Zdobiły je cztery kolumny z egipskimi głowami. Nad nim znajdował się wielki witraż z gwiazdą Dawida.   

W synagodze tej miejscowi Żydzi modlili się do tzw. nocy kryształowej (9–10 listopada 1938). Budynek nie ucierpiał podczas tego zdarzenia. Jeszcze w tym samym roku władze miejskie przekazały obiekt firmie opałowej Wilhelma Gallanda. Nastąpiła wówczas znacząca przebudowa – wejście przerobiono na bramę wjazdową, od tyłu również wybito bramę. Budynek synagogi stał się magazynem; w takiej formie przetrwał wojnę. W latach 50. XX w. synagoga została rozebrana. Obecnie na gruncie tym znajdują się garaże samochodowe[1.1].