Społeczność żydowska w Tapiewie powstała w XIX wieku. W tym stuleciu powstała synagoga i cmentarz. W 1895 r. w mieście zamieszkiwało 70 Żydów. Prowadzono nauczanie religijne dla 16 dzieci.

W 1925 r. społeczność liczyła 40 osób, a w 1932 r. – już tylko 28 (0,5% ogółu mieszkańców). Na początku lat 30. XX w. na czele tutejszej gminy synagogalnej stał zarząd w składzie S. Rubenstein, Eugen Moses, Max Simon. Z Wystruci (niem. Insterburg) dojeżdżał nauczyciel L. Josselowitz; nauczanie obejmowało 6 dzieci. W skład majątku gminy wchodziła synagoga przy Schleusenstraße, cmentarz oraz rzeźnia rytualna.

Losy miejscowych Żydów w czasie Zagłady nie są bliżej znane. Najprawdopodobniej wyemigrowali albo zginęli w okresie rządów nazistowskich.

Bibliografia

• Führer durch die jüdische Gemeindeverwaltung und Wohlfahrtspflege in Deutschland: 1932–1933, Berlin 1933, s. 21.
• Tapiau, [w:] The encyclopedia of Jewish life: before and during the Holocaust, red. Sh. Spector, G. Wigoder, New York 2001, t. III, s. 1287.