Stara Synagoga w Tarnowie, znajdująca się przy ul. Żydowskiej (obecnie jest tu pl. Starej Synagogi) została wzniesiona ok. 1630 r. na miejscu drewnianej poprzedniczki z 1582 roku. W 1663 r. uszkodzona przez pożar, została odbudowana w 1670 roku. Rozbudowy nastąpiły w 1793 r. oraz w okresie 1815–1848. Już w 1934 r. została objęta ochroną jako zabytek na mocy wpisu nr 579/34.

Była to budowla o cechach stylowych manierystyczno-barokowych, na planie kwadratu o 10-polowym sklepieniu, z najmniejszym polem środkowym. Przekrycie pola środkowego było znacznie obniżone w stosunku do obiegającego sklepienia kolebkowo-krzyżowego. Sklepienie w centralnym polu wspierała bima. Synagoga była przykryta dachem pogrążonym, z wysoką attyką.

Zniszczenie nastąpiło w okresie okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej, Budynek został przez nich spalony już 8 listopada 1939 r., a następnie wysadzony w powietrze i rozebrany.

Do dziś zachowała się murowana bima w formie baldachimu, wsparta na czterech kolumnach. Sklepienie nawiązuje do formy kopuły manierystycznej, widoczne są resztki wczesnobarokowej dekoracji stiukowej. W 1986 r. bima została poddana pracom konserwacyjnym, m.in. przykryto ją dachem. W 1989 r. umieszczono granitową płytę z tekstem pamiątkowym. W 2015 r. także bima została wpisana do rejestru zabytków, na mocy decyzji nr A-1442/M z 3.09.2015 (WKZ Małopolski).

Od strony ul. Żydowskiej zachowała się część dawnego ogrodzenia synagogi – płot żelazny artystycznej roboty kowalskiej.