Cmentarz żydowski w Ustrzykach Dolnych znajduje się na południowym stoku góry Gromadzyń, ponad doliną rzeki Strwiąż oraz niemal bezpośrednio nad torami kolejowymi (działka nr 1796 i 1797). Jego granice wyznaczają szpalery lip oraz spadki terenu od północy i zachodu. Dojście prowadzi od ul. Kolejowej. Można wejść ścieżką pomiędzy ogrodzeniami stadionu miejskiego i posesji Kolejowa 17 albo znakowanym szlakiem czarnym – węzeł szlaków znajduje się w pobliżu wiaduktu pieszego nad torami stacji kolejowej w Ustrzykach Dolnych.

Cmentarz powstał zapewne przed 1777 r., tak samo, jak tutejszy kahał. Został zaznaczony na austriackim planie katastralnym z 1852 roku[1.1]. W jego obrębie chowano także Żydów z Krościenka, Ustianowej oraz innych okolicznych wsi. Funkcjonował do drugiej wojny światowej. W okresie okupacji Niemcy zużyli część macew do brukowania ulic. W 1993 i 1995 r., podczas prac remontowych, odnaleziono kilkadziesiąt z nich i przewieziono z powrotem na cmentarz. 

Prace porządkowe podjęło w 2006 r. Bieszczadzkie Centrum Informacji i Promocji. Kontynuowano je następnie przy zaangażowaniu Ustrzyckiego Stowarzyszenia Turystycznego „Bieszczady”, Stowarzyszenia Dziedzictwo Mniejszości Karpackich, uczniów Zespołu Szkół Publicznych w Ustrzykach, a w czerwcu 2013 r. – przy udziale studentów z Dartmouth College pod opieką rabina Edwarda Boraza. Działania te objęły wycinkę drzew i krzewów z terenu, zamontowanie bramy wejściowej i symbolicznego pomnika pamięci.

Obecnie cmentarz jest zadbany i łatwo dostępny. Zajmuje powierzchnię około 0,8 ha. Zachowało się ok. 250 nagrobków z przełomu XIX i XX wieku. Są to niemal wyłącznie tradycyjne macewy z inskrypcjami wyłącznie alfabetem hebrajskim.