Na budynku przy ul. Żurawiej 24 upamiętniono tablicą jeden z tajnych lokali organizacji „Żegota”, mieszczący się w kamienicy przy ul. Żurawiej 24. Inskrypcja głosi:
W tym domu mieścił się w latach 1942–1944 tajny sekretariat Rady Pomocy Żydom kryptonim Żegota, organizacji społecznej Polskiego Państwa Podziemnego, ratującej Żydów zagrożonych śmiercią przez hitlerowskiego okupanta. Tablicę wmurowano w 54 rocznicę powstania w getcie z inicjatywy Stowarzyszenia Żydów Kombatantów RP. Prezydent m. st. Warszawy.
Podczas drugiej wojny światowej na terenie okupowanej Polski udzielanie pomocy osobom pochodzenia żydowskiego było zagrożone karą śmierci. Kara ta groziła nie tylko za ich ukrywanie, ale także za wszelkie inne formy wsparcia – przewożenie czy dzielenie się żywnością. Zbrodnicze prawo Niemcy egzekwowali z pełną bezwzględnością, zabijając na miejscu całe rodziny i paląc ich domostwa.
Mimo to wielu Polaków podejmowało ryzyko, udzielając Żydom schronienia, dostarczając im żywność, zapewniając „aryjskie” dokumenty. Najbardziej znaną polską konspiracyjną organizacją, niosącą pomoc osobom pochodzenia żydowskiego była właśnie Rada Pomocy Żydom przy Delegacie Rządu RP na Kraj, działająca pod kryptonimem „Żegota”, założona w dniu 4 grudnia 1942 roku.
Organizacja stanowiła kontynuację Tymczasowego Komitetu Pomocy Żydom. Zadaniem Rady było: „niesienie pomocy Żydom jako ofiarom eksterminacyjnej akcji okupanta, (...) pomocy w kierunku ratowania ich od śmierci, ich legalizacji, przydzielania im pomieszczeń, udzielania zasiłków materialnych względnie, gdzie to wskazane, wyszukiwanie zajęć zarobkowych jako podstawę egzystencji, zawiadywanie funduszami i ich rozprowadzanie – słowem działalność, która pośrednio lub bezpośrednio wchodzić może w zakres pomocy”.
W ramach swej działalności Żegota udzieliła wsparcia kilkudziesięciu tysiącom Żydów, wielu z nich skutecznie chroniąc przed Zagładą.
Jedną z działaczek organizacji była Irena Sendler. Mimo aresztowań członków Rady, „Żegota” funkcjonowała do końca drugiej wojny światowej.
