Ha-Noar ha-Cijoni (Ha-Noar ha-Cijjoni; hebr., Młodzież Syjonistyczna) – młodzieżowa organizacja syjonistyczna, działająca w różnych państwach europejskich pod patronatem Światowej Organizacji Syjonistycznej. Powstała w Polsce w 1932 roku. Jej zadaniem było przygotowanie młodzieży do budowy państwa żydowskiego w Palestynie poprzez szkolenia do pracy fizycznej, zwłaszcza na roli, oraz wychowywanie w kulturze hebrajskiej i języku hebrajskim. Organizowano letnie obozy szkoleniowe (hachszary), kursy dla kierowników kibuców, kursy hebrajskiego, wydawano prasę, włączano się w zbieranie składek na Fundusz Narodowy. Na początku 1934 r. Ha-Noar ha-Cijoni w Polsce liczył 22 tys. członków w 320 ośrodkach. Kontynuowano działalność w okresie II wojny światowej – zwłaszcza w gettach w Warszawie i w Wilnie – oraz po wojnie. Organizacja została rozwiązana w styczniu 1950 roku.

Hasło powstało w ramach projektu „Zapisywanie świata żydowskiego w Polsce”, którego autorką jest Anka Grupińska, znana polska dziennikarka i pisarka, specjalizująca się w najnowszej historii Żydów polskich. Projekt ten, zainicjowany w 2006 roku przez Muzeum Historii Żydów Polskich, polega na rejestrowaniu rozmów z polskimi Żydami wszystkich pokoleń.