Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego

Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego (KBW) – formacja wojskowa, podporządkowana Ministerstwu Bezpieczeństwa Publicznego, powołana w marcu 1945 r. do walki z polską konspiracją antykomunistyczną i podziemiem niemieckim i ukraińskim. Dowódcą od maja 1945 r. był B. Kieniewicz. Zalążkiem KBW był tzw. Samodzielny Batalion Polski, powstały w 1943 r., podporządkowany Związkowi Patriotów Polskich w ZSRR, który prowadził działalność wywiadowczą na rzecz Armii Czerwonej na terenach okupowanych. W 1945 r. KBW liczył już 29 tys. żołnierzy, zaś najwięcej, 41 tys. – w 1951. Oddziały KBW brały udział w pacyfikacji wsi popierających antykomunistyczne podziemie oraz legalną opozycję, czyli Polskie Stronnictwo Ludowe, „ochraniały” lokale wyborcze w czasie referendum w 1946 i wyborów w 1947 r., przeprowadzały akcję „Wisła”, czyli wygnania ludności ukraińskiej z południowej Polski, nadzorowały też ważniejsze zakłady przemysłowe, obozy jenieckie, obozy pracy, więzienia. W 1965 r. KBW podporządkowano Ministerstwu Obrony Narodowej.

Hasło powstało w ramach projektu Zapisywanie świata żydowskiego w Polsce, którego autorką jest Anka Grupińska, znana polska dziennikarka i pisarka, specjalizująca się w najnowszej historii Żydów polskich. Projekt ten, zainicjowany w 2006 roku przez Muzeum Historii Żydów Polskich, polega na rejestrowaniu rozmów z polskimi Żydami wszystkich pokoleń.
Drukuj
In order to properly print this page, please use dedicated print button.