Macewa (maceba) – żydowski nagrobek, kamienna, niekiedy żeliwna (od XIX w.) lub drewniana prostokątna płyta, ustawiona pionowo, przeważnie zamknięta od góry półkoliście lub trójkątnie. W górnej części macewy umieszczano płaskorzeźbione przedstawienie, symbolicznie odnoszące się do osoby zmarłego dłonie (złożone w geście modlitwy, dzbanek, korona Tory, księga, świecznik, lwy), pod nimi hebrajskie inskrypcje.

© Treść hasła pochodzi z serwisów wiedzowych PWN; zobacz sam: Encyklopedia PWN, Słowniki języka polskiego i Słowniki obcojęzyczne.