Nihil novi (łac., ‘nic nowego’) – potoczna nazwa konstytucji sejmu radomskiego 1505; zakazywała królowi wydawania ustaw bez zgody senatu i izby poselskiej — król mógł wydawać samodzielne edykty tylko w sprawach miast król., Żydów, lenn, chłopów w królewszczyznach i górnictwa; konstytucja n.n., znacznie podnosząc rolę sejmu, zwł. izby poselskiej, ugruntowała pozycję szlachty w państwie, sprzyjała rozwojowi parlamentaryzmu oraz tworzeniu się w Polsce ustroju zw. demokracją szlachecką.

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.