NRD (Niemiecka Republika Demokratyczna, Deutsche Demokratische Republik, DDR) – utworzone 7 października 1949 roku państwo wschodnioniemieckie obejmujące radziecką strefę okupacyjną, istniejącą od zakończenia drugiej wojny światowej w 1945 roku. Składała się z 5 landów: Brandenburgii, Meklemburgii, Saksonii, Saksonii-Anhalt i Turyngii.

Stolicą został Berlin. NRD była państwem demokracji ludowej, uzależnionym od ZSRR, które w swojej strefie okupacyjnej wprowadziło typowe dla swoich państw satelickich reformy: reformę rolną, nacjonalizację przemysłu i handlu, system jednopartyjny. Władzę w NRD sprawowała Socjalistyczna Partia Jedności Niemiec (SED) powstała z połączenia Komunistycznej Partii Niemiec (KPD) i Socjalistycznej Partii Niemiec (SPD).

W efekcie tzw. drugiego kryzysu berlińskiego w 1961 roku, oddzielono murem Berlin zachodni (należący do RFN) od wschodniego. W latach osiemdziesiątych narastała fala sprzeciwu wobec władzy, powstał silny ruch opozycyjny, masowo uciekano do zachodnich Niemiec (RFN była państwem demokratycznym). 18 października 1989 roku w wyniku rozruchów w Dreźnie z funkcji I Sekretarza SED ustąpił Erich Honecker. 9 listopada, uczestnicy wielkiej manifestacji w Berlinie zaczęli burzyć mur. Rząd komunistyczny ustąpił. 3 października 1990 przyjęto w Bundestagu dokument o zjednoczeniu NRD z RFN.