Ślązacy – mieszkańcy Śląska, krainy na pograniczu wpływów kulturowych Niemiec, Polski i Czech.

W literaturze etnograficznej nazwą Ślązacy określano autochtoniczną ludność pochodzenia słowiańskiego mówiącą przeważnie lokalnymi dialektami polskiego z licznymi czechizmami i germanizmami. Grupa ta wytworzyła specyficzną kulturę ludową (gwara, folklor, budownictwo, sztuka i literatura, obrzędy). Wśród Ślązaków przeważają katolicy, choć duża część to protestanci. Od połowy XIX wieku działają ruchy autonomii Śląska, uznające się za przedstawicielstwa odrębnego narodu śląskiego, np. Śląska Partia Ludowa w końcu XIX wieku.

W dwudziestoleciu międzywojennym w Polsce Ślązacy posiadali własny Sejm ze sporą autonomią w sprawach lokalnych. W 1997 roku działacze Ruchu Autonomii Śląska i Śląskiego Związku Akademickiego podjęli próbę zarejestrowania Związku Ludności Narodowości Śląskiej, ale sądy polskie i Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu odmówiły rejestracji. Wg ostatnich spisów powszechnych w Czechach narodowość śląską zadeklarowało 44 tys. osób, w Polsce: 173 tys. (największa obecnie mniejszość narodowa). W niemieckich organizacjach na Śląsku działa 60-80 tys. osób.