Szulchan aruch [hebr. Nakryty stół] – kodeks religijnych praw i praktyk żydowskich, opracowany i wydany w 1564 r. przez Józefa Karo. Był skrótem obszernego komentarza Karo do kodeksu Jakuba Ben Aszera z XIII wieku.

Szulchan aruch dzieli się na 4 części; pierwsza omawia m.in. praktyki religijne, służbę bożą, etykę, druga – nakazy i zakazy dotyczące czystości rytualnej (koszer) pożywienia, uboju bydła, obrzędów żałobnych itd., trzecia – prawo rodzinne, małżeństwo, rozwody itp., czwarta to zbiór praw cywilnych, zasad procedury sądowej itd. Szulchan aruch był krytykowany m.in. za opis tylko sefardyjskich obyczajów. Tradycje aszkenazyjskie przedstawił krakowski rabin Mojżesz Isserles (Remu) w komentarzu do Szulchan aruch –– Mapa [hebr. Obrus], który wraz z Szulchan aruch stanowi całość wykładu tradycyjnych religjnych praktyk judaizmu. Dzięki temu przyjęli go wszyscy Żydzi. 

© Treść hasła pochodzi z serwisów wiedzowych PWN oraz publikacji Tomaszewski J., Żbikowski A., Żydzi w Polsce. Dzieje i kultura. Leksykon, Warszawa 2001.