Pierwsze wzmianki o żydowskich mieszkańcach Szamotuł pochodzą z 1403 r. Wiadomo, że po pożarze w 1634 r. większość Żydów opuściło miasto. Gmina żydowska została reaktywowana w 1714 r. Istotny rozwój osadnictwa żydowskiego w Szamotułach przypadł na XIX wiek. W 1809 r. w mieście żyło około 600 wyznawców judaizmu, a w 1843 r. – 865. Do 1871 r. liczba Żydów w Szamotułach wzrosła do 849 osób, stanowili oni wtedy ok. 22,5% całej populacji. W 1890 r. w Szamotułach urodził się Akiwa Baruch Posner, późniejszy znany rabin i uczony.

Pod koniec XIX w. i w pierwszych dekadach XX w., w wyniku trudnej sytuacji gospodarczej oraz zawirowań geopolitycznych, liczebność społeczności żydowskiej ulegała już tylko znacznemu zmniejszeniu. Wielu Żydów wyemigrowało do Niemiec i Ameryki. W 1939 r. w Szamotułach przebywało jedynie 88 osób pochodzenia żydowskiego. Po wybuchu II wojny światowej ostatni szamotulscy Żydzi zostali deportowani przez Niemców na tereny Generalnego Gubernatorstwa[1.1].

Nota bibliograficzna

  • Szamotuły, [w:] The Encyclopedia of Jewish Life Before and During the Holocaust, red. Sh. Spector, G. Wigoder, New York 2001, vol. III, s. 1274.
Print
Fußnoten
  • [1.1] Szamotuły, [w:] The Encyclopedia of Jewish Life Before and During the Holocaust, red. Sh. Spector, G. Wigoder, New York 2001, vol. III, s. 1274.