W dniu 4 marca 1942 r. w godzinach rannych Niemcy przystąpili do eksterminacji mieszkańców getta w Baranowiczach. Na placu u zbiegu ulic Sadowej i Sosnowej przeprowadzono selekcję, w trakcie której Niemcy oddzielili osoby posiadające zaświadczenia o zatrudnieniu. Pozostałych - w większości kobiety, dzieci i osoby w podeszłym wieku - skierowano w rejon tzw. Zielonego Mostu, w pobliżu rozjazdu torów kolejowych linii Lida – Łuniniec i Brześć – Moskwa, gdzie dzień wcześniej jeńcy wojenni wykopali głębokie doły. Doprowadzonych tu ludzi z getta w Baranowiczach przez wiele godzin rozstrzeliwano z broni maszynowej. Za odmowę sporządzenia listy niezdolnych do pracy Niemcy zgładzili również prezesa Judenratu Izyksona i członków żydowskiej służby porządkowej. Siemion Rodkop opierając się na zeznaniach naocznych świadków wspominał, że: „Znęcając się nad członkami Judenratu, posłano ich zakopywać oddychających jeszcze po masowych rozstrzeliwaniach, a potem na miejscu zastrzelono. Do grobu wrzucano rannych i żywe dzieci"[1.1]. Przed śmiercią Izykson wraz z kilkoma innymi osobami został zmuszony przez Niemców zmuszony do rozebrania się i tańczenia nago wokół grobu.

Według różnych źródeł w tym dniu w Zielonym Moście zamordowano od 2007 do około 4000 osób pochodzenia żydowskiego.

W ostatnich latach w miejscu egzekucji odsłonięto tablicę z napisem o treści: "Na wieczną pamięć ofiarom Zagłady. Tu w rejonie Zielonego Mostu w 1942 r. zamordowano 3400 Żydów z getta w Baranowiczach. Niech dusze ich będą związane w wieniec życia wiecznego. Pomnik został wzniesiony dzięki staraniom Białoruskiej Gminy Żydowskiej oraz dzięki Fundacji Simona Marka Lazarusa z Wielkiej Brytanii, Fundacji Milesa i Marylin Kletter z USA oraz Fundacji Rodziny Warrena i Beverly Geisler z USA".