Bienenstock Adolf (06.03.1888 Tarnów – 1937 Przemyśl) - malarz, przedstawiciel polskiego ekspresjonizmu.

W latach 1907-1911 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u Józefa Mehoffera. Z dniem 30 sierpnia 1911 r. został mianowany zastępcą nauczyciela w Gimnazjum Ukraińskim w Przemyślu. W tym czasie, 14 czerwca 1913 r. zdał egzamin nauczycielski z rysunków przed Krakowską Komisją Egzaminacyjną. Z dniem 1 listopada 1918 r. został przeniesiony do Gimnazjum w Drohobyczu, gdzie uzyskał tytuł nauczyciela rzeczywistego.

Związał się też z życiem tamtejszej inteligencji, m.in. w 1921 r. miał tam wystawę z Brunonem Schulzem. W 1919 r. zadebiutował na wystawie lwowskiego Koła Miłośników Sztuki Żydowskiej, wystawiając Portret dra B. Uprawiał malarstwo portretowe: Portret Żydówki, Portret poety S., Portret żony. W  jego twórczości często pojawiają się wątki społeczno-egzystencjalne (Człowiek z miasta, Dziewczyna z miasta) oraz związane z historią i tradycją Żydów w Polsce - m.in. Dybuk. Malował też pejzaże: Wiosna, Zima; widoki miejskie: Katedra w Przemyślu, Stary Lublin; studia rodzajowe: Młody Żyd. Regularnie wystawiał swoje prace w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie. Ewoluował od neoimpresjonizmu poprzez symbolizm do ekspresjonizmu.

10 listopada 1922 r. przeniesiono go do I Gimnazjum im. J. Słowackiego w Przemyślu, gdzie nie tylko został nauczycielem rysunków, ale zaczął rozwijać się jako artysta. W marcu 1923 r. urządził zbiorową wystawę swoich prac w Lwowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych, a w 1924 r. – w sali Rady Miejskiej w Przemyślu. Malował także portrety przyjaciół i znajomych, m.in. profesora Teicha, który był jego sąsiadem przy ul. Smolki. Był autorem polichromii i witraży synagogi Scheinbacha przy ul. Słowackiego – najbardziej znanego jego dzieła.

Wykonane przez niego polichromie na ścianach i suficie synagogi nawiązywały do tematów biblijnych i legend żydowskich. Znakomicie prezentowały się też witraże jego projektu, oparte na oryginalnych motywach żydowskich. Nadawało to niepowtarzalny urok synagodze, która uchodziła pod względem dekoracyjnym za najpiękniejszy zabytek żydowskiej sztuki sakralnej w międzywojennej Polsce. Od sierpnia 1931 r. pracował jako nauczyciel w Gimnazjum im. E. Rydza-Śmigłego w Brzeżanach.