Halber Hirsz (Henryk) – (1903 –1943) – architekt

Syn przedsiębiorcy budowlanego Józefa Halbera, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu (1928). Członek warszawskiego oddziału SARP-u (do 1939). Prowadził samodzielną praktykę projektową i nadzory budowlane, współpracował z architektem Ludwikiem Tokarem oraz przedsiębiorstwem robót budowlanych J. Halber.

Był autorem wielu przebudów i rozbudów budynków mieszkalnych, w tym dawnej kamienicy Majewskiej przy ul. Nowy Świat 62 w Warszawie (inwestor: H. Sztabzyb). W 1935 reporter „Kuriera Porannego” ocenił przeprowadzoną interwencję budowlaną (nadbudowa, przebudowa parteru, wzmocnienie konstrukcji, współpraca: Zdzisław Gillewicz) jako przejaw „postępu modernizacyjnego” w stolicy: „Jeszcze parę lat temu była to dwupiętrowa rudera, która wyglądem swym wyróżniała się nader ujemnie spośród otoczenia. […] Obecnie całość elewacji stanowi prawdziwą ozdobę śródmieścia Warszawy. Elewacja przedstawia się na wskroś nowocześnie, cechuje ją wytworność pełna prostoty, o gładkich płaszczyznach, tynkowanych imitacją kamienia”[1.1]. Kamienica została zniszczona w czasie wojny i odbudowana w zmienionej formie.

Wybrane projekty i realizacje:

• domy mieszkalne w Warszawie (współautor: Ludwik Tokar): F. Sapieszki, ul. Hajoty; małżeństwa Szlachcińskich, ul. Zgierska 16a; E. i W. Szwarców, Zagójska 18.

Joanna Majczyk, Agnieszka Tomaszewicz

Biogram pochodzi ze Słownika Architektów stanowiącego rozdział w książce „Architekci i paragraf aryjski. Przypadek SARP-u (1934–1939)”, autorstwa Agnieszki Tomaszewicz, Joanny Majczyk, wydanej przez Wydawnictwo EMG w 2025 roku.