Geremek Bronisław, właśc. Beniamin Lewertow (06.03.1932 Warszawa – 13.07.2008 Lubień) – historyk i polityk.
Geremek urodził się w żydowskiej rodzinie w Warszawie. Jego rodzice, Boruch i Szarca (Alicja), mieszkali przy ul. Mławskiej 3. Rodzina była zamożna, Boruch Lewertow prowadził wytwórnię futer.
W czasie wojny razem z rodzicami i starszym bratem Izraelem trafił do getta warszawskiego. W 1942 r rodzinie udało się wykupić z Umschlagplatzu. Młodszy syn z matką zostali wysłani do zaufanego Polaka, do Zawichostu. Boruch ze starszym synem ukrywali się w Warszawie. Wiosną 1943 r. zgłosili się do Hotelu Polskiego i stamtąd Niemcy wywieźli ich do obozu Bergen-Belsen. Boruch Lewertow trafił do Auschwitz, gdzie został zamordowany. Izraela, który miał tzw. papiery palestyńskie, wywieziono do obozu Auschwitz dopiero pod koniec 1944 roku. W styczniu 1945 r. został razem z innymi więźniami zmuszony do marszu do Teresienstadt. Po drodze więźniów wyzwoliły wojska amerykańskie.
Tymczasem Beniamin, któremu zmieniono imię na Bronisław, z matką przebywali pod fałszywym nazwiskiem Wachlewscy w Zawichoście pod opieką Stefana Gieremka. Po wojnie, kiedy wiadomo było, że Boruch Lewertow został zamordowany, Szarca (Alicja) wyszła za mąż za Gieremka. Także syn Alicji przyjął nazwisko Gieremek (później zmienione na Geremek). Cała trójka przeniosła się do Wschowy, a pod koniec lat 40. XX w. do Warszawy. W 1949 r. Alicja Geremek odnalazła starszego syna w Izraelu. Izrael przyjechał do rodziny w Polsce, jednak szybko zdecydował się na wyjazd do Stanów Zjednoczonych, gdzie żył do śmierci jako Jerry Lewart.
Bronisław po zdaniu matury studiował na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1955–1985 był pracownikiem naukowym Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk. W tym czasie przebywał na stypendium Smithsonian Institution (zwolniony z powodów politycznych na polecenie władz), od 1989 r. profesor Instytutu w USA, odbył studia podyplomowe w École pratique des hautes études w Paryżu. W 1960 r. obronił doktorat, a w 1972 r. habilitował się. Geremek naukowo zajmował się problematyką społeczną w średniowiecznej i nowożytnej zachodniej Europie, a przede wszystkim marginesem społecznym. Opublikował m.in. prace Najemna siła robocza w rzemiośle Paryża XIII–XV w. (1962), Ludzie marginesu w średniowiecznym Paryżu. XIV–XV wiek (1971), Litość i szubienica. Dzieje nędzy i miłosierdzia (1989), Świat „opery żebraczej”. Obraz włóczęgów i nędzarzy w literaturach europejskich XV–XVII wieku (1989). Od 1993 r. należał do Collège de France, od 2004 r. był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności.
W latach 1950–1968 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1962 do 1965 był dyrektorem Ośrodka Kultury Polskiej w Paryżu. W 1968 r. związał się z opozycją polityczną. Wykładał w Towarzystwie Kursów Naukowych, a w sierpniu 1980 r. został doradcą Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Stoczni Gdańskiej i Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego Niezależnego Samorządowego Związku Zawodowego „Solidarność”. Po ogłoszeniu stanu wojennego był internowany, a w 1983 r. trafił do więzienia.
Był szefem zespołu doradców przewodniczącego NSZZ „Solidarność” Lecha Wałęsy i Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej NSZZ „Solidarność”. W latach 1988–1990 należał do Komitetu Obywatelskiego przy przewodniczącym NSZZ „Solidarność” Lechu Wałęsie. W lutym 1989 r. uczestniczył w rozmowach przy Okrągłym Stole. W latach 1989–2001 był posłem na sejm (1989–1990 przewodniczący Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, później Klubu Parlamentarnego Unii Demokratycznej, przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych). W 1990 r. współtworzył Ruch Obywatelski – Akcja Demokratyczna (ROAD), a później Unię Demokratyczną, w 1994 r. Unię Wolności. W latach 2000–2001 był jej przewodniczącym. W latach 1997–2000 pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych. W tym czasie podpisał traktat o przystąpieniu Polski do Paktu Północnoatlantyckiego (NATO). , W lutym 2002 r. objął Katedrę Cywilizacji Europejskiej w Kolegium Europejskim w Natolinie. W 2004 r. został wybrany z listy Unii Wolności na deputowanego do Parlamentu Europejskiego.
Bronisław Geremek otrzymał wiele wyróżnień oraz odznaczeń. W 1998 r. otrzymał Międzynarodową Nagrodę Karola Wielkiego. Uhonorowany został też niemieckim Orderem Zasługi RFN w klasie Wielkiego Oficera oraz niemieckim Pour le Mérite, francuską Legią Honorową. W 2002 r. otrzymał najwyższe polskie odznaczenie państwowe Order Orła Białego.
Bronisław Geremek zginął w wypadku samochodowym pod Poznaniem 13 lipca 2008 roku.
