Korngold Lucjan (01.07.189,7 Warszawa – 1963, São Paulo) – architekt.
Korngold od urodzenia był związany z Warszawą. W 1914 r. ukończył Szkołę Handlową Artura Jeżewskiego. Po wybuchu I wojny światowej znajdował się w Niemczech. W 1916 rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1922 roku. Projekty architektoniczne Korngolda nawiązywały do wcześniejszego stylu klasycystycznego reprezentowanego przez Mariana Lalewicza czy Tadeusza Tołwińskiego, ale także do nurtów awangardowych w architekturze – Le Corbusier, Bauhaus. Z jego studia wyszły takie projekty jak siedziba Towarzystwa Ubezpieczeń „Polonia” przy pl. Dąbrowskiego 1 czy Towarzystwa Akcyjnego „Drago” przy al. Niepodległości. Najczęściej jednak projektował eleganckie wille na Mokotowie i Saskiej Kępie.
W 1935 r. razem z Piotrem Marią Lubińskim stworzył projekt willi dla rodziny Łepkowskich przy ulicy Francuskiej 2. Wyjątkowo ciekawa jest ogrodowa elewacja tego budynku z dużym oknem i daleko wysuniętym tarasem wspartym na jednym słupie, wokół którego wiją się spiralne schody. Przy sąsiedniej ulicy Królowej Aldony nr 3 wzniósł dom dla siebie. Był również autorem najbardziej okazałej wolnostojącej willi z 1936 r. przy ulicy Wąchockiej 6, modernistycznego budynku przy Wąchockiej 9 oraz willi Brzezińskich przy ul. Obrońców. W warszawskim dorobku Korngolda były też większe budynki, jak np. położony na ówczesnych peryferiach miasta dom mieszkalny pracowników zakładów „Pocisk” przy Grochowskiej 320 oraz budynek przy Marszałkowskiej 18, który zaczął budować dla rodziny Robinsonów, ale jeszcze przed ukończeniem przeszedł on na własność Związku Emerytów Banku Polskiego. Przypisuje się Korngoldowi zaprojektowanie modernistycznego domu Rabinskiego w Tel Awiwie.
Po wybuchu II wojny światowej udało mu się wyjechać z rodziną do Rzymu, a stamtąd do Brazylii. Korngoldowie osiedli w São Paulo. Lucjan Korngold nie mógł pracować jako samodzielny architekt bez obywatelstwa brazylijskiego. Początkowo pracował więc w pracowni Francisco Mararazzo Neto, a od 1944 r. współpracował z węgierskim architektem Francisco Beckiem. Od końca lat 40. XX w. pracował już we własnym studio. W Brazylii Korngold musiał przestawić się na projektowanie wysokich budynków. Projektował biurowce oraz siedziby dużych instytucji, m.in budynek Edifício Vista Alegre. Z czasem otrzymywał też zlecenia od prywatnych osób na projekty budynków mieszkalnych.
Lucjan Korngold do końca życia był związany z Brazylią. Zmarł w São Paulo w 1963 roku.
Bibliografia:
- Cymer A., Lucjan Korngold - życie i twórczość, [w:] Culture.pl [online] http://culture.pl/pl/tworca/lucjan-korngold [dostęp: 16.04.2016].
