Pierwszy numer tygodnika „Danziger Echo” („Echo gdańskie”) ukazał się 27 kwietnia 1934 roku. Redaktorem naczelnym pisma był dziennikarz żydowski Theodor Loevy, obywatel łotewski, który od kwietnia do lipca 1934 r. wydawał także niskonakładowy biuletyn „Danzig-Polonische Wirtschaftsberichte” („Gdańsko-polskie doniesienia gospodarcze”).

Na łamach „Danziger Echo” omawiano bieżące działania narodowych socjalistów, zwłaszcza te o charakterze antykonstytucyjnym, co ściągnęło na redaktora szykany ze strony Senatu Wolnego Miasta Gdańska. 20 września 1934 r. został on aresztowany, a następnie wydalony z Gdańska, i to pomimo, że sąd doraźny 21 września 1934 r. uwolnił Loevy'ego od zarzutu działania na szkodę Wolnego Miasta. W obronie redaktora bezskutecznie wystąpił syjonista Bernhard Rosenbaum oraz komisarz Ligi Narodów Sean Lester.

Loevy został odtransportowany do granicy z Polską, która udzieliła mu azylu. Przebywając w Gdyni, kontynuował swą współpracę z tygodnikiem do momentu jego zamknięcia. Loevy'ego na stanowisku redaktora naczelnego zastąpił Paul Bermann posiadający obywatelstwo polskie. W październiku 1935 r. podzielił los swego poprzednika – został aresztowany za publikacje artykułów krytykujących antysemityzm. Wyrok, skazujący Bermanna na 4 miesiące pozbawienia wolności za obrazę czołowych osobistości III Rzeszy, świadczył o postępującej hitleryzacji gdańskiego sądownictwa. Wobec interwencji Komisariatu Generalnego RP wyrok złagodzono. Bermann został ostatecznie wydalony z Wolnego Miasta Gdańska.

Szykany nie ograniczały się jedynie do aresztowań i spraw sądowych. W 1935 r. władze policyjne konfiskowały poszczególne wydania tygodnika 15 razy, a w roku następnym – 5 razy. Ostatecznie prezydent policji Helmut Froboess 18 lipca 1936 r. zawiesił drukowanie pisma na 10 miesięcy, co w praktyce oznaczało jego likwidację[1.1].