Mizrachi znana również pod nazwami: Histadrut ha-Mizrachi, Centrum Duchowe, Organizacja Ortodoksów Syjonistów „Mizrachi” była religijną partią żydowską aspirująca do pełnienia roli pomostu między ruchem syjonistycznym i ortodoksyjnym. Zorganizowaną działalność rozpoczęła wiosną 1919 roku.
W Krakowie znajdowała się siedziba organizacji dla zachodniej Galicji. Mizrachi, podobnie jak ortodoksi, głosiła przekonanie o wyjątkowej roli religii w życiu społeczności żydowskiej, bardziej zdecydowanie natomiast opowiadała się za utworzeniem żydowskiej siedziby narodowej w Palestynie. Członkowie Mizrachi, podobnie jak syjoniści, pracowali na rzecz autonomii kulturalno-narodowej w Polsce, m.in. postulowali konieczność odrodzenia języka hebrajskiego i używania go w codziennym życiu.
W Krakowie należało do partii ok. tysiąca członków. Najbardziej znani działacze krakowscy to: M. Horowitz, A. Schnur, Ch. Spiner, S. Biegeleisen i D. Bulwa. W akcjach o szerszym charakterze, np. wyborach parlamentarnych, partia popierała na ogół syjonistów. Pod dominującym wpływem Mizrachi znajdowało się skupiające kilkadziesiąt osób stowarzyszenie kulturalno-oświatowe „Jawne”.
© Treść hasła pochodzi z serwisów wiedzowych PWN; zobacz sam: Encyklopedia PWN, Słowniki języka polskiego i Słowniki obcojęzyczne.
