Kamienica Landauów znajduje się na krakowskim Kazimierzu, przy ul. Szerokiej 2. Jest to murowany klasycystyczny budynek powstały na planie prostokąta.

W średniowieczu w tym miejscu stały dwie kamienice. W latach 1890–1892 zostały scalone, przebudowane i połączone wspólną neobarokową fasadą przez właściciela L. Landaua według projektu Maksymiliana Nitscha uzupełnionego przez krakowskiego architekta żydowskiego pochodzenia – Beniamina Torbe. Znaczną część murów wzniesiono wówczas od nowa. Jednak układ wnętrz został utrzymany (z wyjątkiem poszerzonej klatki schodowej). Oprócz tego w tamtym czasie wyrównano poziomy parter, założono nowych dach i wybudowano nową oficynę. W 1932 r. nastąpiła zmiana na parterze fasady. Do dziś zachowany jest charakter kamienicy czynszowej (z wyposażeniem i dekoracją) oraz drewniane ganki w podwórzu. Do końca lat osiemdziesiątych XX w. na parterze mieściła się restauracja "Myśliwska" kontynuująca tradycje przedwojennej restauracji Pietruszków i XIX-wiecznej jadłodajni o nazwie "Pod Założeniem Kopca Kościuszki", której właścicielem był W. Cyrankiewicz. 

Jedną z byłych dwóch kamienic, stojących na miejscu obecnej kamienicy Landaua stanowiła kamienica Leffarowska. Wybudowano ją prawdopodobnie na przełomie XIV i XV wieku. W XVI w. została pogłębiona o tylny trakt z drewnianą elewacją. W połowie przebudowano wnętrza i urządzono mieszkanie w średniowiecznym dachu. Od drugiej połowy XVI w. do XVIII w. mieścił się tutaj dom rodzin rzemieślników i drobnych kupców (m.in. w połowie XVII w. Lefferów). Przed 1771 r. przeprowadzono remont budynku. W latach 1771–1778 na przyłączonym fragmencie sąsiedniej posesji urządzono ogródek. W latach 1821–1822 dokonano przebudowy w stylu klasycystycznym dla Sz. Łypaczewskiego i zbudowano tylną oficynę w miejscu ogródka.

Drugą kamienicą była kamienica Klauzmanowska. Została wzniesiona w XIV wieku. W XVI w. rozbudowano ją o drewniany trakt tylny. W połowie XVI w. pogłębiono posesję o działkę przy ul. Reformackiej. W tym czasie obiekt był własnością Stanisława rurmistrza (urzędnika miejskiego odpowiedzialnego za wodociągi). W pierwszej połowie XVII w. kamienica należała do krakowskiego alchemika Michała Sędziwoja. W tym czasie zaniedbany budynek został przejęty przez miasto. Przed 1653 r. odnowiono go i częściowo przebudowano. W drugiej połowie XVII stulecia na zlecenie ówczesnego właściciela – J. Klauzmana dobudowano drugie piętro. Tylna część działki została odstąpiona sąsiadom. W XVIII w. obiekt był własnością Szpitala św. Ducha. W 1804 r. sprzedano go po licytacji Ł. Górskiemu, który wybudował murowaną oficynę boczną. W latach 1823–1825 dokonano przebudowy w stylu klasycystycznym

Obecnie (2020) w kamienicy znajduje się restauracja oraz księgarnia żydowska "Jarden".

Bibliografia

Kamienica Landauów, Szpitalna, Ubogich, [w:] Encyklopedia Krakowa, red. Stachowski A. H., Kraków 2000.