Cmentarz żydowski w Rybniku został założony w 1815 r., przy drodze do Świerklan, u zbiegu obecnych ul. 3 Maja i Wieniawskiego. Do czasu jego powstania rybniccy Żydzi chowali swoich zmarłych w Mikołowie.

W 1931 r. z powodu uchybień w przepisach sanitarnych władze wydały decyzję o zamknięciu cmentarza. W kolejnych latach pochówki kierowano na cmentarz w Wodzisławiu Śląskim.

Na początku 1940 r. na rozkaz Niemców cmentarz został zlikwidowany. Macewy wykorzystano do utwardzenia ulic, między innymi ul. Chopina. Szczątki ludzkie wrzucono do jednego wspólnego dołu. Prace wykonywali więźniowie pod nadzorem gestapowców. Później w miejscu cmentarza urządzono sadzawkę, a cały teren przekształcono w park. Obecnie w miejscu nekropolii znajduje się zieleniec im. Henryka Wieniawskiego.

W maju 2009 r., dzięki zaangażowaniu Małgorzaty i Magdy Płoszaj z zespołu redakcyjnego "Kirkuty", do Muzeum w Rybniku trafiło sześć macew, wykorzystywanych przez lata jako płyty chodnikowe na terenie jednej z rybnickich posesji. 22 września 2009 r. przy ul.Hallera odnaleziono kolejną macewę, stojącą pierwotnie na grobie Charlotty Prager, z domu Haase (zmarłej 26 lipca 1884 r.).

Drukuj