Bar micwa (aram.-hebr., syn przykazania) – w judaizmie chłopiec kończący 13. rok życia i przyjmujący na siebie wszystkie obowiązki religijne dorosłego mężczyzny.

Bar micwa to także nazwa związanej z tym uroczystości, odbywającej się w synagodze najczęściej w pierwszy szabat po urodzinach, podczas której chłopiec zostaje po raz pierwszy wezwany do odczytania rozdziału (lekcji) Tory i fragmentu z ksiąg prorockich. Od tej pory staje się on odpowiedzialny za własne czyny, ma prawo zakładać tefilin w czasie porannych modlitw oraz może należeć do minjanu (zgromadzenie 10 mężczyzn, niezbędne do odprawiania publicznych modłów w synagodze), posiadać własność. Kiedyś wolno mu było także zawierać małżeństwo, ale obecnie nie jest to praktykowane. Obrzęd bar micwy jest obchodzony od XIV wieku.

>> Przeczytaj także: Bat micwa

Renata Piątkowska

Tekst powstał na podstawie książki „Żydzi w Polsce. Dzieje i kultura. Leksykon”, red. J. Tomaszewski, A. Żbikowski, Warszawa 2001. 

© Treść hasła pochodzi z serwisów wiedzowych PWN.