Bet (Bejt) Jaakow (hebr., dom Jakuba; jid. Bajs/Bejs Jakow) – organizacja szkolna, zajmująca się religijnym wykształceniem żydowskich dziewcząt. Pierwsza szkoła tego typu została założona w 1917 r. w Krakowie przez Sarę Szenirer. Idea tworzenia żeńskich szkół religijnych zyskała poparcie działaczy ortodoksyjnej partii Agudas Isroel; zaczęto rozbudowywać sieć szkół. W latach 30. XX w. na terenie Polski działało ponad 110 placówek Bet Jaakow z prawie 31 tys. uczennic. W Krakowie od 1927 r. istniało seminarium dla nauczycielek, a w Warszawie od 1935 r. – gimnazjum handlowe.

Organizacja wydawała też własne czasopismo „Bajs Jakow”. Program szkół Bet Jaakow obejmował naukę podstaw języka hebrajskiego, ogólne wiadomości o Pięcioksięgu, naukę psalmów i modlitw przeznaczonych dla kobiet, wykłady o liturgii, świętach, zasadach etyki żydowskiej. Z czasem do niektórych placówek wprowadzono przedmioty świeckie (język polski, literaturę i historię Polski, geografię), dzięki czemu zyskały one status szkół publicznych.

Więcej informacji o szkolnictwie żydowskim tutaj

Hasło powstało w ramach projektu „Zapisywanie świata żydowskiego w Polsce”, którego autorką jest Anka Grupińska, znana polska dziennikarka i pisarka, specjalizująca się w najnowszej historii Żydów polskich. Projekt ten, zainicjowany w 2006 roku przez Muzeum Historii Żydów Polskich, polega na rejestrowaniu rozmów z polskimi Żydami wszystkich pokoleń.