Dybuk (hebr. dibuk – to, co przylgnęło) – w wierzeniach i folklorze żydowskim dusza, która po śmierci ciała nie znajduje swojego miejsca w kolejnym wcieleniu ani nie zaznaje spoczynku, natomiast wstępuje w ciało żyjącej osoby i zaczyna przemawiać jej ustami; także zły duch, demon wstępujący w daną osobę.

Pojęcie dybuka wykształciło się z kabalistycznej koncepcji wędrówki dusz. Dybuk stał się tematem żydowskiej literatury – najbardziej znanym dziełem na ten temat jest sztuka Szymona An-skiego Dybuk (1916).

© Treść hasła pochodzi z serwisów wiedzowych PWN; Encyklopedia PWN, Słowniki języka polskiego i Słowniki obcojęzyczne.